II PZ 7/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 9 marca 2026 r.
SSN Agnieszka Góra-Błaszczykowska
w sprawie z powództwa J. B.
przeciwko C. sp. z o.o. z siedzibą w P.
o odszkodowanie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w dniu 9 marca 2026 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt XIII Pa 175/23,
1. oddala zażalenie;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 240
(dwieście czterdzieści) zł wraz z ustawowymi odsetkami za czas
po upływie tygodnia od dnia doręczenia zobowiązanemu
orzeczenia do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa
procesowego w postępowaniu zażaleniowym.
[KK]
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z 12 czerwca 2025 r., sygn. akt
XIII Pa 175/23, odrzucił skargę kasacyjną powoda J.B. od wyroku Sądu
II PZ 7/26
2
Okręgowego w Warszawie z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt XIII Pa 175/23,
jako wniesioną po terminie.
Sąd ten ustalił, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony
pełnomocnikowi powoda w dniu 12 listopada 2024 r. Skarga kasacyjna nadana
została w dniu 7 stycznia 2025 r., jednakże została zaadresowana bezpośrednio do
Sądu Najwyższego. W dniu 14 stycznia 2025 r. Sąd Najwyższy otrzymał ww.
skargę kasacyjną. W dniu 20 stycznia 2025 r., a więc po upływie ustawowego
terminu 2 miesięcy na złożenie skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy nadał ww. skargę
kasacyjną do sądu właściwego, tj. do Sądu Okręgowego w Warszawie.
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał
zaskarżone orzeczenie w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z
uzasadnieniem stronie skarżącej.
Datą wniesienia skargi kasacyjnej jest data, w której skarga została złożona w
sądzie właściwym, natomiast skarga kasacyjna wniesiona bezpośrednio do Sądu
Najwyższego wywoła skutki prawne tylko wtedy, gdy przed upływem
dwumiesięcznego terminu od doręczenia wyroku stronie skarżącej zostanie
przekazana przez ten sąd do właściwego sądu drugiej instancji (zob. np.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II UZ 6/17,
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. akt II PZ 31/17)
Zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego wniósł powód, zaskarżając je w
całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny
wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, to jest:
1) art. 3986 § 2 in principio k.p.c. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie i
wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej jako wniesionej po upływie
terminu w sytuacji, gdy skarga kasacyjna została wniesiona w terminie
bezpośrednio do Sądu Najwyższego, tj. sądu merytorycznie właściwego do jej
rozpoznania;
2) art. 369 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 165 § 2 k.p.c. poprzez
ich niezastosowanie i w konsekwencji uznanie, że skarga kasacyjna nadana w
placówce poczty polskiej, w terminie wynikającym z art. 3985 § 1 k.p.c. i
adresowana bezpośrednio do Sądu Najwyższego, została wniesiona po upływie
terminu ustawowego wynikającego z art. 3985 § 1 k.p.c.;
II PZ 7/26
3
3) art. 3985 k.p.c. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że
przepis ten wyczerpuje w całości sposób i tryb wnoszenia skargi kasacyjnej i w tym
zakresie nie znajduje zastosowania odesłanie z art. 39821 k.p.c. do odpowiedniego
stosowania przepisów o apelacji, tj. do art. 369 § 3 k.p.c. podczas gdy:
- przepis art. 3985 k.p.c. nie reguluje sytuacji, w której skarżący wniósł skargę
kasacyjną bezpośrednio do Sądu Najwyższego, który jest sądem właściwym do jej
merytorycznego rozpoznania, a więc brak jest przepisu szczególnego o
postępowaniu przed Sądem Najwyższym, natomiast
- przepis art. 369 § 3 k.p.c. reguluje sytuację, w której skarżący wniósł apelację
bezpośrednio do sądu drugiej instancji, który jest sądem właściwym do jej
merytorycznego rozpoznania i nakazuje uznać termin za zachowany również
wtedy, gdy przed jego upływem apelacja została wniesiona bezpośrednio do sądu
właściwego do jej merytorycznego rozpoznania;
4) art. 3986 § 1 in principio k.p.c. w zw. z art. 3986 § 3 in fine k.p.c. w zw. z art.
3941 § 3 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie sprawdzenia wymogów
formalnych skargi kasacyjnej zgodnie z art. 3986 § 1 k.p.c.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o jego oddalenie w całości oraz
zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który
wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia
orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej.
Przepis szczególny, jakim jest przepis art. 3985 § 1 k.p.c., jednoznacznie
wskazuje sąd oraz termin, do którego wnosi się skargę kasacyjną (por.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 września 2014 r., II CZ 51/14 z dnia 20
lutego 2014 r., I CZ 6/14, OSNC 2015 nr 2, poz. 22; z dnia 20 marca 2014 r., II CZ
107/13, z dnia 10 października 2013 r., III CZ 43/13).
II PZ 7/26
4
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, iż obowiązek
wniesienia skargi kasacyjnej do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, wyłącza
dopuszczalność odpowiedniego stosowania art. 369 § 3 k.p.c. w postępowaniu
kasacyjnym (por. postanowienia Sądu Najwyższego z: 20 lutego 2014 r., I CZ 6/14,
OSNC 2015 nr 2, poz. 22; 20 marca 2014 r., II CZ 107/13; 4 września 2014 r., II CZ
51/14, niepublikowane; 25 listopada 2016 r., V CZ 73/16, lub 6 kwietnia 2017 r., II
PZ 1/17). Wykluczone jest więc postulowane przez skarżącego odpowiednie
stosowanie w omawianej sytuacji art. 369 § 3 k.p.c.
W odniesieniu do środków zaskarżenia, w szczególności nadzwyczajnych, do
których należy skarga kasacyjna, Kodeks postępowania cywilnego uzależnia
skuteczność ich wniesienia od zachowania warunków formalnych. Skoro więc, jak
już była o tym mowa, art. 3985 § 1 k.p.c. stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do
sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w niniejszej sprawie sądem tym był Sąd
Okręgowy. W analizowanym przypadku skarga kasacyjna została jednakże
wniesiona do Sądu Najwyższego, a więc sądu niewłaściwego. Sąd ten przekazał
skargę Sądowi Okręgowemu- czyli sądowi właściwemu - po terminie do jej
wniesienia.
Zażalenie strony powodowej należało zatem uznać za całkowicie bezzasadne.
W związku z tym, opierając się na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku art.
3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego oparto na art. 108 § 1 i art.
98 § 1,11 k.p.c. w związku art. 39821 k.p.c. w związku z § 10 ust. 2 pkt 2 w związku
z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w
sprawie opłat za czynności radców prawnych (jednolity tekst: Dz. U. z 2023 r., poz.
1935).
[KK]
[a.ł]
II PZ 7/26
5
