Wyrok SN z 14 kwietnia 2015 r., II PK 140/14 - jak powołują go inne sądy

„W opozycji do tego orzeczenia stanął Sąd Najwyższy w wyroku z 14 kwietnia 2015 roku, II PK 140/14, w którym to Sąd stwierdził, że w przypadku wskazania więcej niż jednej przyczyny, nie wszystkie muszą zostać udowodnione, aby wypowiedzenie umowy o pracę zostało uznane za uzasadnione.”

„… 14 kwietnia 2015 r., II PK 140/14, Monitor Prawa Pracy 2015 nr 10, s. 541-545, z glosą B.”

„Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 kwietnia 2015 roku, II PK 140/14 „ […] rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem nie jest karą (sankcją), lecz zwykłym sposobem rozwiązania stosunku prawnego, gdyż pracodawca dysponuje prawem doboru pracowników realizujących jego wizję prowadzonej działalności gospodarczej.”

„Sąd orzekający przyjmuje za własny pogląd Sądu Najwyższego, wyrażony w wyroku z dnia 14 kwietnia 2015 r. wydanym w sprawie o sygn. II PK 140/14, zgodnie z którym przyczyny wypowiedzenia prawdziwe powinny pozostawać „w istotnej proporcji" do przyczyn nieprawdziwych.”

„Wypych - Żywickiej, GSP-Przegląd Orzecznictwa 2008 nr 1, s. 135-140; z dnia 10 kwietnia 2008 r., III PK 88/07, z dnia 23 listopada 2010 r., I PK 105/10, z dnia 14 kwietnia 2015 r., II PK 140/14, Monitor Prawa Pracy 2015 nr 10, s. 541-545 z glosą B.”

„Sąd Rejonowy powołując się na orzeczenie Sądu Najwyższego z 14 kwietnia 2015 r. (II PK 140/14) wskazał, że w przypadku wskazania więcej niż jednej przyczyny, nie wszystkie muszą zostać udowodnione, aby wypowiedzenie umowy o pracę zostało uznane za uzasadnione.”

„Sąd w pełni podziela ww. stanowisko z uwzględnieniem aktualnej, uzupełniającej linii orzeczniczej wyrażonej przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 kwietnia 2015 r. sygn. II PK 140/14.”

„Jeżeli przyczyny utraty zaufania do pracownika są prawdziwe, obiektywne i racjonalne, to mogą uzasadnić wypowiedzenie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2015 roku, II PK 140/14, Opublikowano: M.P.Pr.”

„… nr 15-16, poz. 214; z dnia 7 lutego 2013 r., III PK 25/12, z dnia 24 października 2013 r., II PK 24/13, OSNP 2014 nr 9, poz. 127; z dnia 29 października 2014 r., II PK 305/13, z dnia 14 kwietnia 2015 r., II PK 140/14, Monitor Prawa Pracy 2015 nr 10, s. 541; z dnia 13 lipca 2016 r., I PK 187/15, a także U.”

„W przypadku wskazania kilku przyczyn wypowiedzenia o ich zasadności decyduje czynnik jakościowy, który obliguje do oceny, czy wszystkie łącznie wskazane podstawy uzasadniają wypowiedzenie umowy, chociażby każda ze wskazanych przyczyn oddzielnie nie stanowiła dostatecznej przesłanki rozwiązania stosunku pracy (por. wyrok z 14.04.2015 r., II PK 140/14, LEX nr 1811802)”

„W przeciwnym razie wypowiedzenie może zostać zakwestionowane jako nieuzasadnione, mimo stwierdzenia zasadności jednej czy dwóch spośród większej liczby przyczyn (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14.04.2015 r., sygn. II PK 140/14, M.P.Pr.”

„Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 14.04.2014r. sygn.. akt II PK 140/14, obowiązkiem (o charakterze powszechnym) jest określona w art. 100 § 2 pkt 4 KP powinność dbałości o dobro zakładu pracy i chronienia jego mienia, a także obowiązek zachowania w tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.”

„Podkreślić przy tym należy, iż wystarczające jest ustalenie, że chociaż jedna z kilku wskazanych przyczyn jest prawdziwa (wyrok Sądu Najwyższego z 14.04.2015 r. II PK 140/14, z 16.06.2011 r. I PK 222/10, z 23.11.2010 r. I PK 105/10, z 10.042008 r., sygn. akt III PK 88/07).”

„Myśl wyrażoną w dwóch ostatnio powołanych wyrokach podjął SN w wyroku z 14.04.2015 r., II PK 140/14, LEX nr 1811802.”

„Przy czym przyczyny zasadne muszą jednak przeważać nad tymi, które zasadne nie są (wyrok Sądu Najwyższego z 14 kwietnia 2015 r. w sprawie II PK 140/14).”

„W Wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2015 r. II PK 140/14 wskazano,że jeżeli przyczyny utraty zaufania do pracownika są prawdziwe, obiektywne i racjonalne, to mogą uzasadnić wypowiedzenie.”

„Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z 14.04.2014 r. sygn. akt II PK 140/14, egzemplifikacją tego obowiązku (o charakterze powszechnym) jest określona w art. 100 § 2 pkt 4 k.p. powinność dbałości o dobro zakładu pracy i chronienia jego mienia, a także obowiązek zachowania w tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.”

„Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 14.04.2014r. sygn.. akt II PK 140/14, egzemplifikacją tego obowiązku (o charakterze powszechnym) jest określona w art. 100 § 2 pkt 4 KP powinność dbałości o dobro zakładu pracy i chronienia jego mienia, a także obowiązek zachowania w tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.”

„Inaczej mówiąc, jeżeli przyczyny utraty zaufania do pracownika są prawdziwe, obiektywne i racjonalne, to mogą uzasadniać wypowiedzenie (vide: postanowienie SN - Izby Pracy, (...) i Spraw Publicznych z 19.01.2012 r., I PK 121/11; wyrok SN - Izby Pracy, (...) i Spraw Publicznych z 14.04.2015 r., II PK 140/14).”

„Podkreślił, że podziela pogląd zaprezentowany w wyroku Sądu Najwyższego z 14 kwietnia 2015 roku, II PK 140/14, w którym wskazano, że gdy pracodawca podaje większą liczbę przyczyn, nie wszystkie muszą zostać udowodnione, aby wypowiedzenie umowy o pracę zostało uznane za uzasadnione.”

„Wskazywała, że zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2015 (II PK 140/14) jeżeli przyczyny utraty zaufania do pracownika są prawdziwe, obiektywne i racjonalne, to mogą uzasadnić wypowiedzenie.”

„Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2015 r. II PK 140/14)”

„… – zgodnie z aktualnym stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w m. in. wyroku z dnia 14 kwietnia 2015 r. sygn. II PK 140/14 w ostatnim czasie zauważalne jest stanowisko, że w przypadku gdy pracodawca przedstawia kilka okoliczności przemawiających za rozwiązaniem stosunku pracy konieczna jest refleksja w odniesieniu doi proporcji przyczyn zasadnych i niezasadnych;”

„W wyroku z dnia 14.04.2015r., II PK 140/14 Sąd Najwyższy - Izba Pracy wskazał, że jeżeli przyczyny utraty zaufania do pracownika są prawdziwe, obiektywne i racjonalne, to mogą uzasadniać wypowiedzenie.”

„W wyroku z dnia 15 kwietnia 2015 r. (sygn. akt II PK 140/14, opubl.”

„W takiej sytuacji konieczna jest refleksja w odniesieniu do proporcji przyczyn zasadnych i niezasadnych, przy czym Sąd Najwyższy uznaje za wystarczające, gdy zasadna okazuje się jedna spośród dwóch lub trzech przyczyn (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt II PK 140/14, Legalis).”

„W przeciwnym razie wypowiedzenie może zostać zakwestionowane jako nieuzasadnione (mimo stwierdzenia zasadności jednej czy dwóch spośród większej liczby przyczyn)” (wyrok SN z 14 kwietnia 2015 roku, II PK 140/14, MoPr 2015 nr 10, str. 541).”

„Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela pogląd zaprezentowany w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2015 roku, II PK 140/14, M.P.Pr.”

„W przeciwnym razie wypowiedzenie może zostać zakwestionowane jako nieuzasadnione (mimo stwierdzenia zasadności jednej czy dwóch spośród większej liczby przyczyn (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt II PK 140/14).”

„Strona apelująca powołała się na wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 17 maja 2016 r. (I PK 155/15), z dnia 20 stycznia 2015 r. (I PK 140/14), z dnia 22 marca 2016 r. (I PK 100/15), z dnia 29 października 2014 r. (II PK 305/14), z dnia 2 października 2012 r. (II PK 60/12), z dnia 14 kwietnia 2015 r. (II PK 140/14) i z dnia 12 lutego 2010 r. (II PK 215/09).”

„W wyroku z dnia 14 kwietnia 2015r. sygn. akt II PK 140/14 Sąd Najwyższy stwierdził, że interesująco przedstawia się zagadnienie wzajemnej relacji poszczególnych przyczyn składających się na utratę zaufania.”

„… z dnia 25 listopada 1997 r., I PKN 385/97 OSNAPiUS 1998, Nr 18, poz. 538, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2009 r., II PK 251/08, LEX nr 707875, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2015r. II PK 140/14, M.P.Pr (...), postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19.01.2012r., I PK 121/11, Lex 1215413).”

„W przeciwnym razie wypowiedzenie może zostać zakwestionowane jako nieuzasadnione, mimo stwierdzenia zasadności jednej czy dwóch spośród większej liczby przyczyn (porównaj przywołany już wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14.04.2015 r. sygn. akt II PK 140/14).”

„Należy w pełni zaakceptować refleksję Sądu Najwyższego zawartą w uzasadnieniu wyroku z 14 kwietnia 2015 r. w sprawie II PK 140/14, że „w ostatnim czasie zauważalne jest stanowisko, że w przypadku gdy pracodawca przedstawia kilka okoliczności przemawiających za rozwiązaniem stosunku pracy …”

„W wyroku z dnia 14 kwietnia 2015 r. o sygn. II PK 140/14 Sąd Najwyższy stwierdził, że: „Interesująco przedstawia się również zagadnienie wzajemnej relacji poszczególnych przyczyn składających się na utratę zaufania.”

„W przeciwnym razie wypowiedzenie może zostać zakwestionowane jako nieuzasadnione (mimo stwierdzenia zasadności jednej czy dwóch spośród większej liczby przyczyn”, wyrok SN z 14 kwietnia 2015 roku, II PK 140/14, MoPr 2015 nr 10, str. 541).”

„W przeciwnym razie wypowiedzenie może zostać zakwestionowane jako nieuzasadnione, mimo stwierdzenia zasadności jednej czy dwóch spośród większej liczby przyczyn (sygn. akt II PK 140/14, Legalis nr 1337791).”

„… (II PK 140/14), MoPr 2015, Nr 10, s.541) stwierdzono, że w przypadku, gdy pracodawca przedstawia kilka okoliczności przemawiających za rozwiązaniem stosunku pracy, konieczna jest refleksja w odniesieniu do proporcji przyczyn zasadnych i niezasadnych.”

„W przeciwnym razie wypowiedzenie może zostać zakwestionowane jako nieuzasadnione (mimo stwierdzenia zasadności jednej czy dwóch spośród większej liczby przyczyn) – tak w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2015r. II PK 140/14.”

„W przeciwnym razie wypowiedzenie może zostać zakwestionowane pomimo stwierdzenia zasadności jednej czy dwóch spośród większej liczby przyczyn wypowiedzenia (por. wyrok SN z 14.04.2015r., sygn. akt II PK 140/14).”

„Ta linia orzecznictwa ma odniesienie w szczególności do przypadków, gdy „utrata zaufania” wiązana jest z określonym zachowaniem pracownika, które może być obiektywnie oceniane jako naganne, także wtedy, gdy jest niezawinione (np. wyroki SN: z 14 kwietnia 2015r., II PK 140/14; z 14 października 2004r., II PK 697/03; z 7 września 1999r., I PKN 257/99).”

„Podkreślić jednak należy, że przypadku wskazania kilku przyczyn o ich zasadności nie decyduje czynnik ilościowy, lecz jakościowy, który obliguje do oceny, czy wszystkie łącznie wskazane podstawy uzasadniają wypowiedzenie umowy o pracę, chociażby każda ze wskazanych przyczyn oddzielnie nie stanowiła dostatecznej przesłanki rozwiązania stosunku pracy – wyrok Sądu Najwyższego z 14 kwietnia 2015 roku, II PK 140/14.”

„Wskazać należy, iż utrata zaufania może stanowić przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę, jeżeli przyczyny utraty zaufania do pracownika są prawdziwe, obiektywne i racjonalne (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2015 roku w sprawie II PK 140/14).”

„Sąd podziela stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w wyroku z 14 kwietnia 2015 roku II PK 140/14, który orzekł, że jeżeli pracodawca przedstawia kilka okoliczności przemawiających za rozwiązaniem umowy o pracę konieczna jest refleksja nad proporcją przyczyn zasadnych i niezasadnych.”