II NSNk 4/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 marca 2026 r.
Prezes SN Krzysztof Wiak
na skutek skargi nadzwyczajnej wniesionej przez M.P.,
od postanowienia Sądu Najwyższego z 10 lutego 2026 r., IV KZ 44/25,
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 25 marca 2026 r.,
pozostawia skargę nadzwyczajną bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
M.P. (dalej: „skarżący”) wniósł osobiście do Sądu Najwyższego pismo zatytułowane
„skarga nadzwyczajna”, dotyczące postanowienia Sądu Najwyższego z 10 lutego
2026 r. (IV KZ 44/25), w którym nie uwzględniono zażalenia skarżącego na
zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Karnego Odwoławczego Sądu
Okręgowego w Katowicach z 20 listopada 2025 r. odmawiającego przyjęcia kasacji
jako wniesionej po terminie i zaskarżone zarządzenie utrzymano w mocy, a także
nie uwzględniono wniosku skarżącego o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na pozostawienie bez rozpoznania.
Zgodnie z przepisem art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie
Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”),
skargę
nadzwyczajną
może
wnieść
Prokurator
Generalny,
Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes
Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka,
Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik
II NSNk 4/26
2
Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców oraz Prezes Urzędu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższy katalog jest zatem zamknięty i
żaden inny podmiot, poza wymienionymi w nim, nie może zostać uznany za
uprawniony do jej skutecznego wniesienia. Z uwagi na to, że skarżącemu nie
przysługuje przymiot żadnego z wymienionych organów, należy uznać go za
nieuprawnionego do wniesienia środka zaskarżenia, jakim jest skarga
nadzwyczajna.
W zakresie nieuregulowanym przepisami powyższej ustawy do skargi
nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, w zakresie spraw
karnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
postępowania karnego dotyczące kasacji (art. 95 pkt 2 u.SN). Zgodnie z art. 531 §
1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy
pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli została ona wniesiona przez
osobę nieuprawnioną. Z mocy art. 95 pkt 2 u.SN takie same konsekwencje
wywołuje wniesienie skargi nadzwyczajnej przez osobę nieuprawnioną.
Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w
zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95 pkt 2 u.SN orzekł,
jak w sentencji.
Z.G.
[a.ł]
