II NSNk 3/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 1 kwietnia 2025 r.
SSN Tomasz Przesławski
w sprawie M. J.
w przedmiocie zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa,
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 1 kwietnia 2025 r.
w przedmiocie skargi nadzwyczajnej wniesionej przez M. J. od postanowienia Sądu
Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z 14 stycznia 2025 r., sygn. II Kp 326/24,
na podstawie art. 95 pkt 2 u.SN w zw. z art. 531 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 89
§ 2 u.SN a contrario pozostawia skargę nadzwyczajną bez
rozpoznania.
UZASADNIENIE
M. J. (dalej: „skarżący”) pismem datowanym na 12 lutego 2025 r. wniósł
osobiście skargę nadzwyczajną od postanowienia Sądu Rejonowego
w Wodzisławiu Śląskim z 14 stycznia 2025 r., sygn. II Kp 326/24.
Prokurator Generalny w piśmie z 19 marca 2025 r. wskazał, że skarżący nie
jest podmiotem uprawnionym do złożenia skargi nadzwyczajnej. W przekazanym
stanowisku Prokurator Generalny wskazał, że skarga powinna zostać pozostawiona
bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
II NSNk 3/25
2
Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
(Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść
Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej
właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik
Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru
Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższy katalog podmiotów
legitymowanych jest zamknięty. W związku z tym żaden inny podmiot, poza
wymienionymi w przywołanym przepisie, nie może skutecznie wystąpić z tym
nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia.
Stosownie do art. 95 pkt 2 u.SN, w zakresie nieuregulowanym przepisami
ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi,
stosuje się w zakresie spraw karnych – przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –
Kodeks postępowania karnego dotyczące kasacji.
W świetle art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429
§ 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania kasację, jeżeli została ona
wniesiona przez osobę nieuprawnioną, jak również, gdy jest niedopuszczalna
z mocy ustawy.
Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy przyjąć należy,
że skarżący, z uwagi na to, że znajduje się poza ustawowym katalogiem podmiotów
legitymowanych do wniesienia skargi nadzwyczajnej, był osobą nieuprawnioną do
wywiedzenia skargi nadzwyczajnej od postanowienia Sądu Rejonowego
w Wodzisławiu Śląskim z 14 stycznia 2025 r., sygn. II Kp 326/24.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 95 pkt 2 u.SN
w zw. z art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w
zw. z art. 89 § 2 u.SN a contrario pozostawić skargę nadzwyczajną
bez rozpoznania.
[SOP]
[r.g.]
II NSNk 3/25
3
