II NSNk 2/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 15 kwietnia 2025 r.
Prezes SN Krzysztof Wiak
w sprawie M.J.
w przedmiocie zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa,
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 15 kwietnia 2025 r.
na skutek skargi nadzwyczajnej wniesionej przez M.J. od postanowienia Sądu
Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z 13 stycznia 2025 r., sygn. II Kp 595/24,
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 95 pkt 2 u.SN,
pozostawia skargę nadzwyczajną bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
M.J. (dalej: „skarżący”) wniósł osobiście do Sądu Najwyższego
pismo zatytułowane „Skarga Nadzwyczajna”, w którym zaskarżył postanowienie
Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wodzisławiu Śląskim z 10 lipca 2024 r.
o odmowie wszczęcia śledztwa (sygn. akt […]) oraz postanowienie Sądu
Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z 13 stycznia 2025 r. (II Kp 595/24).
W odpowiedzi na powyższą skargę Prokurator Generalny pismem
z 24 marca 2025 r. podniósł, że skarżący nie jest podmiotem uprawnionym
do złożenia skargi nadzwyczajnej, a co za tym idzie jego skarga powinna
zostać pozostawiona bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
II NSNk 2/25
2
Skarga zasługuje na pozostawienie bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
(tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może
wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie
swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej,
Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji
Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich
Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Powyższy katalog jest zatem zamknięty i żaden inny podmiot, poza wymienionymi
w nim, nie może zostać uznany za uprawniony do jej skutecznego wniesienia.
Z uwagi na to, że skarżącemu nie przysługuje przymiot żadnego z wymienionych
organów, należy uznać go za nieuprawnionego do wniesienia środka zaskarżenia,
jakim jest skarga nadzwyczajna.
W zakresie nieuregulowanym przepisami powyższej ustawy
do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, w zakresie
spraw karnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –
Kodeks postępowania karnego dotyczące kasacji (art. 95 pkt 2 u.SN).
Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.,
Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli została ona
wniesiona przez osobę nieuprawnioną. Z mocy art. 95 pkt 2 u.SN takie same
konsekwencje wywołuje wniesienie skargi nadzwyczajnej przez osobę
nieuprawnioną.
Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1
k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95 pkt 2
u.SN orzekł, jak w sentencji.
ZG
[a.ł]
II NSNk 2/25
3
