Sąd Najwyższy

II NSNk 13/25

postanowienie SN z dnia 2025-12-04

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII NSNk 13/25
Data orzeczenia2025-12-04
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział II
SędziowiePrezes SN Krzysztof Wiak, Prezes SN Krzysztof Wiak (przewodniczący), Prezes SN Krzysztof Wiak (sprawozdawca), Prezes SN Krzysztof Wiak (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

II NSNk 13/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 grudnia 2025 r. Prezes SN Krzysztof Wiak na skutek skargi nadzwyczajnej wniesionej przez W.J. od postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 8 października 2025 r., sygn. akt II Kp 2317/25, na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 4 grudnia 2025 r., pozostawia skargę nadzwyczajną bez rozpoznania. UZASADNIENIE W.J. (dalej: „skarżący”) wniósł osobiście do Sądu Najwyższego pismo zatytułowane „skarga nadzwyczajna”, w którym zaskarżył postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 8 października 2025 r. (II Kp 2317/15). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga zasługuje na pozostawienie bez rozpoznania. Zgodnie z przepisem art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców oraz Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższy katalog jest zatem zamknięty i II NSNk 13/25 2 żaden inny podmiot, poza wymienionymi w nim, nie może zostać uznany za uprawniony do jej skutecznego wniesienia. Z uwagi na to, że skarżącemu nie przysługuje przymiot żadnego z wymienionych organów, należy uznać go za nieuprawnionego do wniesienia środka zaskarżenia, jakim jest skarga nadzwyczajna. W zakresie nieuregulowanym przepisami powyższej ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, w zakresie spraw karnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego dotyczące kasacji (art. 95 pkt 2 u.SN). Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli została ona wniesiona przez osobę nieuprawnioną. Z mocy art. 95 pkt 2 u.SN takie same konsekwencje wywołuje wniesienie skargi nadzwyczajnej przez osobę nieuprawnioną. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95 pkt 2 u.SN orzekł, jak w sentencji. Z.G. [a.ł]

Zapytaj AI o to orzeczenie