Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-03-12
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt II KZ 9/14
POSTANOWIENIE
Dnia 12 marca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Hofmański
na posiedzeniu
w sprawie E. D.
w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego-Odwoławczego w Sądzie Okręgowym w Ł. z dnia 29 października 2013r., sygn. akt V WKK […] o odmowie przyjęcia kasacji
p o s t a n o w i ł
zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy
U Z A S A D N I E N I E
Zarządzeniem 29 października 2013 r., sygn. akt V WKK […] Przewodniczący V Wydziału Karnego-Odwoławczego w Sądzie Okręgowym w Ł. odmówił przyjęcia kasacji wniesionej 18 października 2013 r. przez skazanego E. D.. Zarządzenie uzasadniono tym, że kasacja winna być wniesiona przez obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, zaś skazany wniósł ją osobiście.
Skazany wniósł zażalenie, w którym, po pierwsze, zarzucił, że jako adwokat miał prawo wnieść we własnej sprawie kasację, która spełnia wymóg przymusu adwokacko-radcowskiego. Po wtóre, zarzucił że odmowy przyjęcia kasacji dokonał przewodniczący wydziału, a nie prezes. Ponadto zdaniem skarżącemu zarządzenie narusza jego prawo do obrony i szereg gwarancji konstytucyjnych.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przeważającym zapatrywaniem Sądu Najwyższego, strona która sama jest adwokatem, musi korzystać z obrońcy lub pełnomocnika i nie może sama sporządzić i podpisać kasacji (postanowienie SN z dnia 8 maja 2013 r., V KZ 37/13, SIP Lex LEX nr 1312386). Z powyższego względu należało odmówić przyjęcia kasacji, jako niespełniającej wymogu formy z art. 526 § 1 k.p.k. Co się zaś tyczy wydania zaskarżonego zarządzenia przez Przewodniczącego V Wydziału Karnego-Odwoławczego w Sądzie Okręgowym w Ł., stosownie do art. 93 § 2 k.p.k., zarządzenia w sprawach niewymagających wydania orzeczenia wydawać mogą, prezes sądu, przewodniczący wydziału, przewodniczący składu orzekającego lub wyznaczony sędzia. Z tych powodów zarządzenie należy uznać za zasadne i wydane przez uprawniony do tego w świetle ustawy podmiot.
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.
[aw]
