Sąd Najwyższy

II KZ 50/21

postanowienie SN z dnia 2026-04-27

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KZ 50/21
Data orzeczenia2026-04-27
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Marek Pietruszyński, SSN Tomasz Artymiuk, SSN Barbara Skoczkowska, SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący), SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca), SSN Marek Pietruszyński (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

II KZ 50/21 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 27 kwietnia 2026 r. SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Artymiuk SSN Barbara Skoczkowska w sprawie P.O. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 27 kwietnia 2026 r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z 26 października 2021 r., II KO 49/21 o odmowie przyjęcia – z uwagi na oczywistą bezzasadność – wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2019 r., sygn. II AKa 231/18, p o s t a n o w i ł na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Najwyższemu do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 października 2021 r., II KO 49/21 Sąd Najwyższy, orzekając jednoosobowo w składzie z udziałem SSN M.M., odmówił przyjęcia wniosku skazanego P.O. o wznowienie postępowania z uwagi na oczywistą bezzasadność tego wniosku. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. II KZ 50/21 2 Postanowieniem Sądu Najwyższego z 21 września 2022 r., II KZ 50/21 zawieszono postępowanie odwoławcze w oczekiwaniu na udzielenie przez Sąd Najwyższy odpowiedzi na pytanie prawne zadane przez Pierwszą Prezes Sądu Najwyższego w sprawie I KZP 14/21. W dniu 19 marca 2026 r. Sąd Najwyższy, w wyznaczonym na nowo składzie, podjął zawieszone postępowanie i skierował sprawę na posiedzenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analizując sposób procedowania Sądu Najwyższego w przedmiocie wniosku skazanego o wznowienie postępowania, zakończonego postanowieniem z dnia 26 października 2021 r., II KO 49/21 – wydanym w trybie art. 545 § 3 k.p.k., Sąd Najwyższy uznał, że na tym etapie postępowania zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza, w postaci nienależytej obsady składu Sądu Najwyższego. Wskazane postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności, zostało wydane w składzie z udziałem sędziego M.M., który uzyskał nominację do Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 poz. 3). W takiej sytuacji zachodzi okoliczność określona w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w postaci nienależytej obsady sądu, stanowiąca uwzględnianą z urzędu bezwzględną przyczynę odwoławczą. Wynika to w sposób jednoznaczny z pkt. 1 uchwały trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I – 4110 – 1/20. Uchwała ta – na podstawie art. 87 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym – ma moc zasady prawnej wiążącej wszystkie składy Sądu Najwyższego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 lutego 2023 r., II KB 10/22; z dnia 16 września 2021 r., I KZ 29/21; z dnia 29 września 2021 r., V KZ 47/21 i z dnia 21 stycznia 2022 r., III CO 6/22; uchwały Sądu Najwyższego: z dnia 5 kwietnia 2022 r., III PZP 1/22 i z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22). Dokonaną przez Sąd Najwyższy we wskazanych orzeczeniach wykładnię przepisów karnych proceduralnych oraz ustawy o Sądzie Najwyższym, w powiązaniu z wykładnią przepisów konwencyjnych dokonaną przez powołane w II KZ 50/21 3 tych orzeczeniach rozstrzygnięcia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, skład Sądu Najwyższego procedujący w sprawie niniejszej uznaje za trafną i przyjmuje za własną. Reasumując, całość przedstawionej argumentacji prowadzi do stwierdzenia, że skład Sądu Najwyższego procedujący z udziałem sędziego M.M. ze wskazanych powodów instytucjonalnych i ustrojowych nie był Sądem spełniającym wymogi sądu ustanowionego ustawą w rozumieniu konstytucyjnym i konwencyjnym (art. 6 ust. 1 EKPC), a postępowanie prowadzone przez taki sąd było dotknięte wadą kwalifikowaną jako bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Wobec powyższego przedwczesne stało się rozpoznanie argumentacji szczegółowo przedstawionej w zażaleniu skazanego. Uwzględniając wskazaną argumentację należało uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Najwyższemu do ponownego rozpoznania przez należycie obsadzony skład tego Sądu. Z tych względów orzeczono jak na wstępie. Tomasz Artymiuk [WB] [a.ł] Marek Pietruszyński Barbara Skoczkowska

Zapytaj AI o to orzeczenie