Sygn. akt II KZ 44/12
POSTANOWIENIE
Dnia 12 grudnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie J. S.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 12 grudnia 2012 r.,
zażalenia skazanego
na zarządzenie Kierownika Sekcji zażaleniowo - wnioskowej II Wydziału Karnego
Sądu Apelacyjnego
z dnia 29 października 2012r.,
o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wniosek o wznowienie musi być, dla swojej prawnej skuteczności,
sporządzony i podpisany przez adwokata przez radcę prawnego (art. 545 § 2
k.p.k.). Wnioskodawca prawidłowo został wezwany do uzupełnienia w terminie 7
dni braku formalnego przez złożenie takiego wniosku sporządzonego i podpisanego
przez adwokata lub radcę prawnego. Skoro jednak nie wykonał tej czynności w
zakreślonym terminie, to prawidłowo zaskarżonym zarządzeniem odmówiono
przyjęcia jego osobistego wniosku.
Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu
Najwyższego, w przypadku, gdy obrońca ustanowiony z urzędu dla wnioskodawcy
2
oświadczy, że nie stwierdził podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie
postępowania, brak jest w unormowaniach kodeksu postępowania karnego
przepisu, który upoważniałby Sąd do nakazania obrońcy z urzędu sporządzenia
takiego wniosku. W takim wypadku zakłada się, że zgodnie ze swą najlepszą
wiedzą i należytą miarą staranności obrońca z urzędu przeanalizował sprawę pod
kątem ewentualnego istnienia podstaw wznowieniowych, a okoliczność, iż nie
znalazł takowych, traktuje się po prostu jako ich faktyczny brak. Nie istnieje także,
w chwili obecnej, żaden przepis nakazujący w opisanej sytuacji ustanowić
wnioskodawcy innego obrońcę z urzędu. Prawo wnioskodawcy do obrony należy
uznać w takim wypadku za skutecznie zagwarantowane poprzez przydzielenie
przez Sąd jednego, pierwszego, obrońcy z urzędu – bez konieczności wyznaczania
kolejnych. W omawianym wypadku następny etap postępowania o wznowienie
powinno zatem stanowić ustanowienie przez wnioskodawcę w wyznaczonym mu
terminie adwokata z wyboru w celu wniesienia i popierania wniosku przed sądem.
Podkreślić należy, że wymóg ten pochodzi wprost z ustawy i nie jest możliwe jego
pominięcie.
Zastrzeżenia co do działania obrońcy ustanowionego z urzędu mogą być
podstawą oceny w postępowaniu przed organami odpowiedzialności zawodowej,
nie modyfikują wszakże wymogów formalnych, jakim - zgodnie przepisami Kodeksu
postępowania karnego - musi odpowiadać wniosek o wznowienie postępowania.
Z tych względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
