II KZ 4/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 lutego 2026 r.
SSN Małgorzata Bednarek
w sprawie A. S.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 11 lutego 2026 r.
zażalenia pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej na postanowienie
Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 8 grudnia 2025 r., sygn. akt X Ka 582/25
o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie
wyroku wraz z uzasadnieniem
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z 8 grudnia 2025 r., sygn.
akt X Ka 582/25, nie uwzględniono wniosku pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej
o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie
uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 9 września 2025 r., sygn.
akt X Ka 582/25.
II KZ 4/26
2
Na to postanowienie zażalenie wniósł pełnomocnik A.S., zarzucając
postanowieniu:
- błąd w ustaleniach faktycznych, mogący mieć wpływ na treść orzeczenia, a
polegający na błędnym przyjęciu, że niedotrzymanie terminu przez oskarżycielkę
posiłkową nie nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony, podczas gdy
oskarżycielka posiłkowa dochowała należytej staranności, by dokonać czynności w
terminie,
- błąd w ustaleniach faktycznych, mogący mieć wpływ na treść orzeczenia, a
polegający na błędnym uznaniu, że pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej działał w
zakresie umocowania, gdyż nie będąc obrońcą ma prawo przedsiębrać czynności
procesowe na niekorzyść swojego mocodawcy w zakresie umocowania, podczas
gdy w rzeczywistości działał on wbrew woli swojej mocodawczyni, która wyraźnie
wskazała, że chce złożyć stosowny wniosek, od czego pełnomocnik samowolnie
odstąpił, a więc poza zakresem swojego umocowania.
Autor zażalenia wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie
terminu do złożenia przez oskarżycielkę posiłkową wniosku o sporządzenie
i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 9 września
2025 r.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k., jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego
nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od
daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając
jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana.
W przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy w Warszawie trafnie uznał, że
wniosek o przywrócenie terminu nie podlegał uwzględnieniu, albowiem
przedstawiona argumentacja nie wskazywała, aby niezachowanie terminu nastąpiło
z przyczyn niezależnych od strony.
Wskazać należy, że inaczej niż w przypadku uchybienia obrońcy, uchybienie
terminowi zawitemu, które nastąpiło z winy pełnomocnika, nie uzasadnia restytucji
terminu, chociażby ten, którego pełnomocnik reprezentuje, nie ponosił żadnej przy
II KZ 4/26
3
tym winy. Pokrzywdzony nie może więc domagać się skutecznie przywrócenia
terminu uchybionego z winy jego przedstawiciela, którego zachowanie,
przybierające także formę zaniechania, traktowane jest jako czynność samej strony.
W przedmiotowej sprawie, taka właśnie sytuacja miała miejsce. Ponieważ
czynność wybranego przez stronę pełnomocnika jest traktowana jak czynność
samej strony, nie ma znaczenia powód, dla którego pełnomocnik nie wykonał
zleconej mu czynności procesowej
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.
[WB]
[a.ł]
