II KZ 35/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Eugeniusz Wildowicz
Dnia 31 sierpnia 2026 r.
w sprawie K.A.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 31 sierpnia 2026 r.
zażalenia skazanego
na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 12
czerwca 2026 r., sygn. akt II AKa 263/23, o uznaniu za bezskuteczny wniosku o
przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie
uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 28 listopada 2024 r.,
sygn. akt II AKa 263/23,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę Sądowi
Apelacyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Lublinie, po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę
K.A., wyrokiem z dnia 28 listopada 2024 r., sygn. akt II AKa 263/23, utrzymał w mocy
wyrok Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 115/18.
Oskarżony nie uczestniczył w rozprawie apelacyjnej, o terminie której został
II KZ 35/26
2
zawiadomiony na ostatni znany Sądowi adres korespondencji (zastosowano fikcję
doręczenia po powtórnym awizowaniu przesyłki sądowej – k. 2080 i 2376).
Obrońca oskarżonego z urzędu w dniu 28 listopada 2024 r. wniósł o
sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego oraz doręczenie go na
adres jego kancelarii (k. 2380). Uzasadnienie to zostało sporządzone i doręczone
obrońcy w dniu 20 stycznia 2025 r. (k. 2386)
W dniu 17 maja 2026 r. K.A. zwrócił się do Sądu Apelacyjnego w Lublinie o
przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia
wyroku z dnia 28 listopada 2024 r., sygn. akt II AKa 263/23, celem złożenia kasacji
od tego wyroku. Uchybienie terminowi tłumaczył brakiem wiedzy o przebiegu
przedmiotowego postępowania i zapadnięciu wyroku w Sądzie drugiej instancji.
Oświadczył przy tym, że informacje na temat przedmiotowego wyroku uzyskał
dopiero po osadzeniu w zakładzie karnym na terenie Polski.
Upoważniona sędzia Sądu Apelacyjnego w Lublinie, zarządzeniem z dnia 12
czerwca 2026 r., sygn. akt II AKa 263/23, uznała wniosek skazanego za
bezskuteczny z powodu uchybienia przez niego terminowi, o którym mowa w treści
art. 126 § 1 k.p.k.
K.A. wniósł zażalenie na to zarządzenie, kwestionując zasadność skazania
oraz dostęp do wiedzy na temat toczącego się przeciwko niemu postępowania i
zapadłych wyroków aż do czasu ekstradycji z Republiki Kirgijskiej. W „oświadczeniu
do zażalenia” podkreślił natomiast, iż choć został pozbawiony wolności na terenie
Polski na początku marca 2026 r., to informację o zapadnięciu orzeczenia Sądu
odwoławczego w sprawie II AKa 263/23 pozyskał dopiero w dniu 16 maja 2026 r., po
czym niezwłocznie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia
wniosku o doręczenie wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem, a co za
tym idzie nie uchybił terminowi określonemu w art. 126 § 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i
doręczenie uzasadnienia wyroku należy do tzw. terminów zawitych, czyli takich, które
po bezskutecznym upływie co do zasady wygasają. Tylko w uzasadnionych
II KZ 35/26
3
przypadkach, a więc jeżeli niedotrzymanie takiego terminu nastąpiło z przyczyn od
strony niezależnych może ona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody
złożyć wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która
miała być w tym terminie wykonana (art. 126 § 1 k.p.k.). Występująca z wnioskiem o
przywrócenie terminu zawitego strona ma przy tym obowiązek wykazać, że
uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych i że występuje z
wnioskiem o przywrócenie terminu z poszanowaniem siedmiodniowego terminu, o
którym mowa wyżej.
Okoliczności powołane w piśmie uzupełniającym zażalenie, w szczególności
zaś twierdzenie skazanego o uzyskaniu wiedzy o zapadnięciu wyroku w sprawie
Sądu Apelacyjnego w Lublinie sygn. akt II AKa 263/23 dopiero 16 maja 2026 r., a nie
zaraz po umieszczeniu go w Areszcie Śledczym W. w dniu 6 marca 2026 r.,
wymagają weryfikacji. Upoważniona Sędzia Sądu Apelacyjnego, wydając
zaskarżone zarządzenie, przedwcześnie rozstrzygnęła w tej kwestii przyjmując, że
K.A. dowiedział się o fakcie skazania zaraz po umieszczeniu go w zakładzie karnym
na terenie Polski. Tymczasem moment powzięcia przez skazanego wiedzy na temat
orzeczenia Sądu odwoławczego można precyzyjnie ustalić na podstawie
dokumentacji zakładu karnego, dotyczącej wykonywania kary pozbawienia wolności
prawomocnie orzeczonej tym wyrokiem. Dopiero rozstrzygnięcie wątpliwości w tym
przedmiocie umożliwi podjęcie właściwej decyzji procesowej w sprawie złożonego
przez niego wniosku.
Upoważniona Sędzia Sądu Apelacyjnego w Lublinie przedwcześnie zatem
uznała, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie,
został złożony przez K.A. po upływie ustalonego przez ustawodawcę
siedmiodniowego terminu (który upłynął bezskutecznie w dniu 13 marca 2026 r.), w
konsekwencji odmawiając jego przyjęcia, ponieważ niezachowanie
siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu od momentu
ustania przeszkody, o czym mowa w art. 126 § 1 k.p.k., stanowi brak formalny
wskazanego wniosku i skutkuje uznaniem czynności procesowej dokonanej po
upływie tego terminu za bezskuteczną.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy przychylił się do wniesionego
przez skazanego zażalenia i uchylił zaskarżone zarządzenie, przekazując sprawę
Sądowi Apelacyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania, celem poczynienia
II KZ 35/26
4
ustaleń dotyczących momentu powzięcia przez skazanego wiedzy o zapadnięciu w
jego sprawie prawomocnego wyroku w sprawie Sądu Apelacyjnego w Lublinie sygn.
akt II AKa 263/23, a więc określenia dnia, od którego liczyć należy 7-dniowy termin
do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu zawitego.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[WB]
[a.ł]
