II KZ 33/17

Sygn. akt II KZ 33/17

POSTANOWIENIE

Dnia 14 listopada 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Wiesław Błuś

w sprawie A.P.

po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 r.

zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego
‎X Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. z dnia
‎9 sierpnia 2017 r., sygn. X WKK (…), odmawiającego przyjęcia kasacji obrońcy z wyboru skazanego jako wniesionej po terminie

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2016 r. (k. 599) skazanemu został wyznaczony obrońca z urzędu – adw. A.K., który pismem z dnia 30 stycznia 2017 r. (k. 615) poinformował Sąd o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia kasacji. Wobec tego pismem z dnia 1 lutego 2017 r. (k. 622) poinformowano skazanego o niewniesieniu kasacji przez obrońcę z urzędu oraz zakreślono 30-dniowy termin do wniesienia kasacji przez ewentualnie ustanowionego obrońcę z wyboru. Korespondencja wysłana do skazanego nie została odebrana i według informacji uzyskanych na stronie internetowej Poczty Polskiej (k.733) była podwójnie awizowana. W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia wskazano, że drugie awizo było datowane na dzień 20 lutego 2017r., a więc termin do odbioru korespondencji upłynął o północy w dniu 27 lutego 2017 r., a 30-dniowy termin do wniesienia kasacji o północy w dniu 29 marca 2017 r. Skoro więc kasacja została nadana w dniu 30 marca 2017 r., to Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego X Wydziału Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. odmówiono jej przyjęcia, jako złożonej po terminie.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył obrońca z wyboru, zarzucając obrazę przepisów postępowania tj. art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 k.p.k. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że kasacja wywiedziona od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 17 czerwca 2017 r., sygn. akt: X Ka (…), została wniesiona z przekroczeniem ustawowego 30-dniowego terminu. W uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego, jego autor podniósł, że na powtórnej przesyłce awizo informującej o złożeniu przedmiotowej przesyłki pocztowej w Urzędzie Pocztowym wskazano jako ostateczny termin jej odbioru „do dnia 28 lutego 2017 r.” W związku z tym termin 30 dni powinien być liczony – jego zdaniem – od tego dnia, a nie od dnia poprzedzającego i upływał w dniu 30 marca 2017 r., a nie jak błędnie ustalił Sąd w dniu 29 marca 2017 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżący uchybił terminowi do wniesienia kasacji. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia, Zastępca Przewodniczącego X Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. dokonał prawidłowego ustalenia momentu, od którego należy liczyć ustanowiony w art. 524 § 1 k.p.k. 30-dniowy termin do wniesienia kasacji.

Analiza akt bezsprzecznie wykazała, że drugie awizo zostało datowane na dzień 20 lutego 2017 r. (k. 627 i 733). Zgodnie z treścią art. 133 § 2 k.p.k.: „O pozostawieniu pisma w myśl § 1 doręczający umieszcza zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji bądź na drzwiach mieszkania adresata lub w innym widocznym miejscu ze wskazaniem, gdzie i kiedy pismo pozostawiono oraz że należy je odebrać w ciągu (podkreślenie SN) 7 dni; w razie bezskutecznego upływu tego terminu, należy czynność zawiadomienia powtórzyć jeden raz. W razie dokonania tych czynności pismo uznaje się za doręczone”. Obowiązujący więc w ramach omawianej tematyki przepis wyraźnie określa 7-dniowy termin do odbioru przesyłki oraz warunki uznania jej za doręczoną. Doręczenie pisma należy zatem uznać za dokonane w dniu jego odebrania, a gdy adresat pisma nie podjął, w ostatnim dniu wskazanego w ustawie terminu, w którym należało pismo odebrać (zob.: uchwałę 7. Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1970 r., sygn. VI KZP 60/70, OSNKW 1971/2/16; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 lipca 2009 r., V KK 48/09, OSNwSK 2009/1/1559).

W związku z powyższym należy stwierdzić, że początek okresu do wniesienia kasacji należało liczyć od bezskutecznego upływu 7-dniowego, ostatecznego terminu do odbioru przesyłki w placówce pocztowej, tj. od dnia 27 lutego 2017 r. Mając na uwadze fakt, że obrońca wniósł kasację w dniu 30 marca 2017 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) należało uznać, że nie został dochowany termin do jej wniesienia.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

as