II KZ 29/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Eugeniusz Wildowicz
Dnia 9 lipca 2026 r.
w sprawie D. P.
skazanej z art. 270 § 2a k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 9 lipca 2026 r.
zażalenia skazanej
na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w
Siedlcach z dnia 6 maja 2026 r., odmawiające przyjęcia wniosku skazanej o
sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z
dnia 23 marca 2026 r., sygn. akt II Ka 33/26,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
postanowił
utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Siedlcach, po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez
prokuratora na niekorzyść od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 9
grudnia 2025 r., sygn. akt II K 295/25, wyrokiem z dnia 23 marca 2026 r., sygn. akt
II Ka 33/26, zmienił orzeczenie Sądu I instancji w ten sposób, że uznał D. P. za
winną popełnienia zarzuconego jej aktem oskarżenia czynu, przyjmując, że został
on popełniony w dniu 19 lutego 2025 r. i stanowił przypadek mniejszej wagi,
kwalifikując ten czyn z art. 270 § 2a k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. i wymierzając
II KZ 29/26
2
oskarżonej karę 3 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku
wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30
godzin w stosunku miesięcznym. W pozostałym zakresie wyrok Sądu I instancji
został utrzymany w mocy.
D. P. , zawiadomiona o terminie rozprawy odwoławczej, nie była obecna ani
na tej rozprawie, ani ogłoszeniu wyroku. (k.172). W trakcie postępowania nie
korzystała z pomocy obrońcy.
W dniu 2 kwietnia 2026 r. skazana złożyła w Biurze Podawczym Sądu
Okręgowego w Siedlcach pismo z prośbą o przesłanie jej odpisu wyroku Sądu
Okręgowego w Siedlcach z dnia 23 marca 2026 r., sygn. akt II Ka 33/26. Wedle jej
deklaracji taki dokument otrzymała w dniu 10 kwietnia 2026 r.
W dniu 13 kwietnia 2026 r. skazana złożyła wniosek o sporządzenie i
doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego.
Zarządzeniem z dnia 6 maja 2026 r., Przewodnicząca II Wydziału Karnego
Sądu Okręgowego w Siedlcach, na podstawie art. 422 § 3 k.p.k., odmówiła
przyjęcia tego wniosku jako złożonego po terminie.
W dniu 15 maja 2026 r. D. P. wniosła zażalenie na to zarządzenie,
zaskarżając je w całości i podnosząc, że uchybienie terminowi zawitemu było
konsekwencją błędu usprawiedliwionego brakiem wiedzy prawniczej. Wniosła o
uchylenie zaskarżonego zarządzenia, jednocześnie składając wniosek o
sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z
dnia 23 marca 2026 r., sygn. akt II Ka 33/26.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
U podstaw zaskarżonego zarządzenia legło ustalenie, że skazana wniosek o
sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w
Siedlcach z dnia 23 marca 2026 r. złożyła w dniu 13 kwietnia 2026 r., a więc po
upływie siedmiodniowego terminu. Termin ten rozpoczął bieg od daty ogłoszenia
wyroku i upłynął w dniu 30 marca 2026 r.
Skoro skarżąca tych ustaleń nie kwestionuje, to brak jest podstaw do
wzruszenia zaskarżonego zarządzenia, jako że złożenie wniosku po terminie musi
skutkować, zgodnie z treścią art. 422 § 3 k.p.k., odmową jego przyjęcia.
II KZ 29/26
3
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w sytuacji uchybienia
terminowi z przyczyn od strony niezależnych może ona w zawitym terminie 7 dni od
daty ustania przeszkody złożyć wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając
jednocześnie czynności, która miała być w tym terminie wykonana (art. 126 § 1
k.p.k.), wykazując, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn od niej
niezależnych.
Do rozpoznania takiego wniosku powołany jest ten sąd, przed którym
należało dokonać czynności (art. 126 § 2 k.p.k.). W tej sprawie właściwym do
rozpoznania wniosku w tym przedmiocie jest więc Sąd Okręgowy w Siedlcach i do
tego organu skazana może go kierować.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
