II KZ 23/20

Sygn. akt II KZ 23/20

POSTANOWIENIE

Dnia 23 września 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Błaszczyk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 23 września 2020 r.,

w sprawie z zażalenia skazanej I. S.

na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt V Ka (…), o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie V Ka (…),

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 466 § 1 k.p.k.

                                                    p o s t a n o w i ł

utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy.

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2019 r. do Sądu Okręgowego w Ł. wpłynął wniosek skazanej o przesłanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (k. 3993, t. XIX).

Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt V Ka (…) odmówiono przyjęcia wniosku I. S. o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku tegoż Sądu, z uwagi na fakt, że został on złożony po upływie ustawowego terminu.

Zażalenie na to zarządzenie złożyła skazana podnosząc, że fakt posiadania obrońcy nie pozbawia strony uprawnień procesowych, w tym uprawnienia do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia. Skazana dodała, że jeżeli strona składa wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia to winno być ono sporządzone z urzędu w terminie 14 dni. Zdaniem skarżącej zażalenie jako zasadne powinno zostać uwzględnione.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie złożone przez skazaną nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 457 § 1 i § 2 k.p.k. w zw. z art. 422 § 1 k.p.k., jeżeli sąd odwoławczy zmienia lub utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, sąd sporządza uzasadnienie wyroku na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Jak stanowi przepis art. 422 § 2a k.p.k., jedynie dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i – pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok – nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku, a nie od daty jego ogłoszenia. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego i doręczenie stronie jego odpisu wraz z wyrokiem, jest terminem zawitym, co oznacza, że dokonanie czynności procesowej po jego upływie nie wywołuje skutków prawnych.

Z analizy akt przedmiotowej sprawy wynika, że zawiadomienie o terminie rozprawy odwoławczej zostało wysłane I. S. wraz z pouczeniem o możliwości złożenia wniosku o doprowadzenie na adres Zakładu Karnego w Ł. , gdzie skazana przebywa (k. 3649, t. XIX). Nadto, w rozprawie uczestniczył wyznaczony z urzędu obrońca w osobie adw. B. J. (k. 3658verte, t. XIX), który został powiadomiony o terminie publikacji orzeczenia.

Wbrew twierdzeniom zażalenia, dla rozstrzygnięcia będącej przedmiotem rozpoznania kwestii istotne było to, że skazana nie dotrzymała przewidzianego przepisem terminu zawitego i dlatego też odmówiono jej przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenia uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego.

Kwestie, o których wspomina skazana w zażaleniu, odnoszące się do faktu posiadania uprawnień strony, niezależnie od faktu działania lub nie obrońcy z urzędu, mogą być ewentualnie przedmiotem postępowania o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia. W przypadku, gdyby okazało się, że niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od oskarżonej niezależnych, to zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k. może ona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, powołując się na dopełnienie czynności, która miała być w terminie wykonana w postaci złożonego już spóźnionego wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Sądu odwoławczego z uzasadnieniem. Jednak ewentualna kwestia przywrócenia terminu rozpatrywana jest w odrębnym postępowaniu, przy czym w tym przedmiocie orzeka organ, przed którym należało dokonać czynności (art. 126 § 2 k.p.k.).

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy zaskarżone zarządzenie utrzymał w mocy.