II KZ 20/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 czerwca 2025 r.
SSN Michał Laskowski
w sprawie M. W.
skazanego z art. 207 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron,
w dniu 25 czerwca 2025 r., zażalenia obrońcy
na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie
z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt XI Ka 181/25,
o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie
uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie
z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt XI Ka 181/25,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Lublin – Wschód w Lublinie
z dnia 30 października 2024 r., sygn. akt II K 806/22,
na podstawie art. 437 § 2 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
zmienić zaskarżone postanowienie i uznać wniosek o
sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu
Okręgowego w Lublinie za złożony w terminie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z 25 marca 2025 r. utrzymano w
mocy wyrok Sądu Rejonowego Lublin – Wschód w Lublinie z 30 października
2024 r., uznający M. W. za winnego znęcania się nad swoją żoną i warunkowo
II KZ 20/25
2
umarzający postępowanie karne na okres próby 2 lat. Na rozprawę apelacyjną w
dniu 25 marca 2025 r., zainicjowaną trzema zwykłymi środkami odwoławczymi:
oskarżonego, obrońcy i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej, stawili się m.in.
skazany i jego obrońca. W tym dniu zapadł wyrok Sądu odwoławczego, co do
którego w ustawowym terminie 7 dni nie złożono wniosku o sporządzenie i
doręczenie uzasadnienia. W dniu 10 kwietnia 2025 r. obrońca, wniosła o
przywrócenie jej terminu, o którym mowa w art. 524 § 1 zd. drugie k.p.k. Jako
powód zaniechania złożenia wniosku w terminie podała, że w okresie od 1 do 4
kwietnia 2025 r. była niezdolna do pracy, albowiem przebywała na zwolnieniu
lekarskim. Postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r. Sąd Okręgowy w Lublinie odmówił
wnioskodawczyni przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i
doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego. W zażaleniu na to
orzeczenie skierowanym do Sądu Najwyższego skarżąca podniosła obrazę
przepisów postępowania karnego tj. art. 7 k.p.k. i art. 126 § 1 k.p.k. polegającą na
dowolnej ocenie dowodu w postaci zwolnienia lekarskiego i błędne uznanie, że
choroba obrońcy nie jest przeszkodą uniemożliwiającą dopełnienie czynności
procesowej w terminie i postulowała uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia z 16
kwietnia 2025 r..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
W realiach niniejszej sprawy zachodziły podstawy do uznania, że
niezdolność obrońcy do pracy była przeszkodą niezależną od strony do złożenia
wniosku w trybie art. 524 § 1 zd. drugie k.p.k. i winna była warunkować
uruchomienie procedury z art. 126 § 1 k.p.k. przez przywrócenie jej terminu do
dokonania czynności procesowej.
Z dokumentu złożonego przez obrońcę wynikało, że jej stan niezdolności do
pracy trwał od 1 do 4 kwietnia 2025 r., a więc obiektywnie skarżąca nie mogła
złożyć pisma w ustawowym terminie do tego przewidzianym upływającym 1
kwietnia 2025 r. Nie ma bowiem żadnego prawnego uregulowania, które
zobowiązywałoby stronę do działania w okresie pierwszych 6 dni upływającego
terminu, w związku z czym argument, że choroba rozpoczęła się ostatniego dnia
właściwego do dokonania czynności nie mógł zaważyć na stwierdzeniu, że
II KZ 20/25
3
niezdolność do pracy była rzeczywistą przeszkodą w rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k.
a stan zdrowia skarżącej wykluczał działania prawne w ostatnim możliwym do tego
ustawowo dniu.
W świetle przebiegu sprawy okoliczności, które legły u podstaw zażalenia,
spowodowały skutek w postaci przywrócenia terminu do złożenia wniosku o
uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z 25 marca 2025 r. i przyjęcia,
że przedmiotowy wniosek z 10 kwietnia 2025 r. (k. 785) został złożony w terminie.
Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[PŁ]
[r.g.]
