Sąd Najwyższy

II KZ 16/25

postanowienie SN z dnia 2025-04-30

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KZ 16/25
Data orzeczenia2025-04-30
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowiePrezes SN Wiesław Kozielewicz, Prezes SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący), Prezes SN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca), Prezes SN Wiesław Kozielewicz (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

II KZ 16/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 30 kwietnia 2025 r. Prezes SN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30 kwietnia 2025 r. zażalenia obrońcy skazanego T. A. na zarządzenie Sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 marca 2025 r., sygn. akt IX Ka 733/24, o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 12 listopada 2024 r. przesłany przez Portal Informacyjny Sądów Powszechnych odpis wyroku z uzasadnieniem w sprawie IX Ka 733/24 do adwokata - obrońcy z urzędu skazanego T. A. , został uznany za doręczony (pismo nie zostało podjęte w terminie) - zatem termin do złożenia kasacji mijał w dniu 12 grudnia 2024 r. W dniu 30 grudnia 2024 r. wpłynęła do Sądu Okręgowego w Warszawie kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego T.A. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji, albowiem została ona nadana na poczcie w dniu 23 grudnia 2024 r. Wnosząc o przywrócenie terminu obrońca podniósł, że od dnia 9 grudnia 2024 r. do dnia 13 grudnia 2024 r., przebywał na zwolnieniu lekarskim (zaświadczenie ZUS ZLA załączono do pisma kasacyjnego), tj. w okresie biegu terminu do złożenia kasacji. II KZ 16/25 2 Zarządzeniem z dnia 19 marca 2025 r., sygn. akt IX Ka 733/24, Sędzia Sądu Okręgowego w Warszawie, na podstawie art. 93 § 2 k.p.k. w zw. z art. 122 § 1 k.p.k., uznał wniosek o przywrócenie trzydziestodniowego terminu do złożenia kasacji za bezskuteczny, a to z powodu złożenia tego wniosku po upływie siedmiodniowego terminu zawitego wskazanego w art. 126 § 1 k.p.k. W zażaleniu na to zarządzenie obrońca skazanego T. A. zarzucił: - rażące naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia tj. 122 § 1 k.p.k., poprzez uznanie, iż złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji było czynnością dokonaną po upływie terminu zawitego co oznacza, iż jest czynnością bezskuteczną w sytuacji gdy obrońca złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji wraz z kasacją w trakcie trwania terminu zawitego, a nie po jego upływie; - rażące naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia tj. 126 § 1 k.p.k., poprzez uznanie, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji upłynął w dniu 20 grudnia 2024 r., w sytuacji gdy upłynął w dniu 23 grudnia 2024 r., oraz iż data ustania przeszkody przypadała na 13 grudnia 2024 r. Podnosząc te zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez przywrócenie terminu do wniesienia kasacji i przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Jak słusznie podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia zbadanie zasadności wniosku o przywrócenie terminu do dokonania wskazanej czynności procesowej musi być poprzedzone ustaleniem, że wniosek ten został złożony przez obrońcę z zachowaniem terminu zawitego określonego w art. 126 § 1 k.p.k., tj. przed upływem siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej jego zgłoszenie. Jest to warunek formalny, którego niezachowanie powoduje, że wniosek taki stanowi czynność prawnie bezskuteczną w rozumieniu art. 122 § 1 k.p.k. i nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 stycznia 2005 r., sygn.. akt III KZ 38/04, Legalis, z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt III KZ 43/14 Legalis). II KZ 16/25 3 Wskazany wyżej wymóg formalny nie został dopełniony w niniejszej sprawie, dlatego też należało podzielić wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu stanowisko o uznaniu wniosku obrońcy o przywrócenie terminu za bezskuteczny. Nie ulega wszak wątpliwości, że obrońca T. A. w terminie zawitym siedmiu dni (tj. od dnia 14 grudnia 2024 r. do dnia 20 grudnia 2024 r.) od daty ustania przeszkody (dzień 13 grudnia 2024 r.) nie zgłosił wniosku o przywrócenie terminu - uczynił to dopiero w dniu 23 grudnia 2024 r. Kierując się powyższym rozstrzygnięto jak na wstępie. [J.J.] [a.ł]

Zapytaj AI o to orzeczenie