II KZ 10/18

Sygn. akt II KZ 10/18

POSTANOWIENIE

Dnia 15 marca 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Rafał Malarski

w sprawie P. N.
‎skazanego z art. 297 § 1 k.k. i in.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron
‎w dniu 15 marca 2018 r.,
‎zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 stycznia 2018 r.

o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w K.

z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt IV Ka […],

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2018r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] odmówił przyjęcia wniosku skazanego z dnia 9 listopada 2017r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K., utrzymującym w mocy skazujący wyrok Sądu Rejonowego w K.. W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia Przewodniczący wskazał, że skazany nie dopełnił obowiązku usunięcia braków formalnych w postaci wskazania sądu orzekającego w sprawie oraz okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania, do czego zobligowano go zarządzeniem z dnia 23 listopada 2017r.

Na powyższe zarządzenie zażalił się skazany, tłumacząc, że nie zrozumiał, o jakie braki formalne chodziło Sądowi i ponownie wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie P. N. nie zasługiwało na uwzględnienie.

Kontrola warunków formalnych wniosku złożonego przez skazanego, przeprowadzona przez Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] wykazała istotne braki polegające na tym, że okoliczności przytoczone w piśmie na poparcie konieczności wznowienia postępowania nie stanowiły podstaw do ponownego podjęcia sprawy w trybie w art. 540 i art. 540 a i b k.p.k. Należy mieć na uwadze, że w celu nadania pismu skuteczności P. N. został wezwany do uzupełnienia stwierdzonych braków i został dokładnie poinstruowany, jakie czynności powinien podjąć. Tego jednak skazany w zakreślonym mu terminie nie uczynił. Wbrew twierdzeniom strony wykazanie okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania oraz wskazanie sądu orzekającego w sprawie nie wymagało interwencji obrońcy.

Podsumowując, procedowanie w kwestii odmowy przyjęcia wniosku, sporządzonego osobiście przez skazanego, było w pełni prawidłowe, zaś wobec faktu, że w sprawie nie wystąpiła żadna z bezwzględnych przyczyn odwoławczych, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., zarządzenie sędziego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 stycznia 2018r. roku należało utrzymać w mocy.

Dodać na koniec wypada, że zapadłe w Sądzie Najwyższym rozstrzygnięcie nie zamyka skazanemu drogi do ponownego złożenia wniosku o wznowienie procesu – rzecz jasna odpowiadającego wymogom stawianym tego rodzaju pismom procesowym.

aw