II KZ 10/14

Sygn. akt II KZ 10/14

POSTANOWIENIE

Dnia 12 marca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Hofmański

na posiedzeniu

w sprawie G. G.
‎w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego-Odwoławczego w Sądzie Apelacyjnym w [...] z dnia 24 stycznia 2013r., syg. akt II AKo …/13 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

p o s t a n o w i ł

zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 22 lipca 2013 r. skazany wniósł o wznowienie postępowania w sprawie II K …/11. Wyznaczona na wniosek skazanego adwokat z urzędu nie stwierdziła jednak podstaw do złożenia wniosku o wznowienie, o czym zawiadomiła Sąd, stosownie do art. 84 § 3 k.p.k. pismem z dnia 11 listopada 2013 r. W tym stanie rzeczy skazanego wezwano zarządzeniem z dnia 20 listopada 2013 r. do uzupełnienia braku wniosku o wznowienie poprzez sporządzenie i podpisanie wniosku przez adwokata. Następnie wobec bezskutecznego upływu terminu do usunięcia braku, zarządzeniem Przewodniczącej II Wydziału Karnego-Odwoławczego w Sądzie Apelacyjnym w [...] z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt II AKo ../13, odmówiono przyjęcia wniosku skazanego G. G. o wznowienie postępowania. Zarządzenie uzasadniono tym, że skazany nie uzupełnił w terminie braku formalnego pisma.

Skazany wniósł zażalenie a to zarządzenie, w którym, po pierwsze, podniósł, że nie zrozumiał treści wezwania do usunięcia braku formalnego, a po drugie, że nie posiada środków pozwalających mu na pokrycie kosztów obrońcy z wyboru.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z niekwestionowanym sposobem interpretacji przepisu art. 545 § 2 k.p.k. (zob. T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2008, s. 1153) ustanawia on tzw. przymus adwokacko-radcowski, tj. obowiązek sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania przez podmiot fachowy (prokuratora, adwokata lub radcę prawnego). Zgodnie zaś z art. 84 § 3 k.p.k., adwokat wyznaczony postępowaniu o wznowienie postępowania powinien sporządzić i podpisać wniosek o wznowienie postępowania albo poinformować na piśmie sąd, że nie stwierdził podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Wyznaczona na żądanie wnioskodawcy adwokat z urzędu nie znalazła podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i poinformowała o tym Sąd na piśmie. Zauważyć należy, że treść tego pisma wskazuje na przeprowadzenie przez obrońcę dogłębnej i rzetelnej analizy sprawy.

Wobec takiego stanowiska wyznaczonego obrońcy z urzędu i nieusunięcia braku formalnego przymusu adwokackiego przez wnioskodawcę we własnym zakresie, wydanie zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku było w pełni zasadne.

Sąd Najwyższy nie podzielił argumentów podniesionych w zażaleniu skazanego. Zaskarżone zarządzenie w sposób jasny precyzowało istotę braku formalnego i trudno przyjąć, że skazany mógł znaczenia zarządzenia nie zrozumieć, zwłaszcza, że z akt sprawy wynika, że skazany rozumiał znaczenie wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego (np. we wniosku z 22 lipca 2013 r. wniósł o wyznaczenie adwokata z urzędu). Jeśli zaś chodzi o niemożność pokrycia kosztów adwokata z urzędu, Sąd Apelacyjny okoliczność tę uwzględnił i wyznaczył adwokata z urzędu, która jednak nie stwierdziła podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania.

Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.

kc