II KS 27/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 grudnia 2025 r.
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie A.K. oskarżonej o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2025 r.
wniosku obrońcy oskarżonej o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego A.B.,
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k.
postanowił:
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego A.B., od udziału w
rozpoznaniu sprawy o sygn. II KS 27/25.
UZASADNIENIE
Pismem, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 15 lipca 2025 r., obrońca
oskarżonej A.K złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego A.B. od
rozpoznania sprawy zawisłej przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt II KS 27/25.
W uzasadnieniu wniosku obrońca odwołał się do okoliczności związanych z
wadliwym powołaniem na urząd sędziego Sądu Najwyższego w następstwie
rekomendacji udzielonej przez Krajową Radę Sądownictwa w składzie
ukształtowanym ustawą z 8 grudnia 2017 r., a nadto zauważył, że sędzia 10
października 2018 r. został powołany na stanowisko sędziego w nowo utworzonej
kontrowersyjnej Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.
Wniosek o wyłączenie sędziego został zarejestrowany pod sygn. KRI [1146] i
przydzielony do rozpoznania SSN B.S.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
II KS 27/25
2
Wniosek obrońcy skazanego, oparty w istocie o przepis art. 41 § 1 k.p.k.,
zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z tym przepisem sędzia podlega wyłączeniu,
jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną
wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Tryb powołania sędziego
Sądu Najwyższego na urząd stanowi okoliczność, która może tę wątpliwość
wywołać (zob. np. postanowienie SN z dnia 19 października 2022 r., sygn. akt II KK
206/21). Sąd Najwyższy ma zatem obowiązek wyłączyć sędziego także wówczas,
gdy orzekanie przez sędziego w sprawie mogłoby realnie prowadzić do znacznie
poważniejszych uchybień, a więc do naruszenia standardu niezależności i
bezstronności gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1
Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i
uznania, że taki skład orzekający w ogóle nie stanowi niezależnego i bezstronnego
sądu ustanowionego ustawą, co mogłoby skutkować m.in. odpowiedzialnością
odszkodowawczą Państwa (zob. np. postanowienie SN z dnia 11 kwietnia 2023 r.,
sygn. akt II KK 57/23 [KRI 155]).
Sędzia A.B. został powołany na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na
wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym
przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie
Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3). Nienależyta
obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzić będzie zawsze wtedy,
gdy w składzie sądu będzie zasiadała osoba powołana na urząd sędziego Sądu
Najwyższego na wniosek KRS ukształtowanej w trybie wskazanej ustawy. W
stosunku do sędziów Sądu Najwyższego, którzy otrzymali nominacje w takich
warunkach a priori należy przyjąć, że nie spełniają minimalnego standardu
bezstronności i każdorazowo sąd z ich udziałem jest nienależycie obsadzony w
rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (zob. uchwała SN z dnia 2 czerwca 2022 r.,
sygn. akt I KZP 2/22).
Mając powyższe na uwadze, należało wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego
A.B. od udziału w sprawie o sygn. II KS 27/25.
[WB]
[a.ł]
II KS 27/25
3
