Sąd Najwyższy

II KO 9/17

postanowienie SN z dnia 2017-02-23

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 9/17
Data orzeczenia2017-02-23
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Rafał Malarski, SSN Rafał Malarski (przewodniczący), SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KO 9/17

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Rafał Malarski

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron

w dniu 23 lutego 2017 roku,

w sprawie M. D., […]

oskarżonych o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. in.,

inicjatywy przekazania do rozpoznania sprawy innemu sądowi równorzędnemu,

wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w W. z dnia 16 stycznia 2017 r., sygn. akt V K …/15,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R.

UZASADNIENIE

Do Sądu Rejonowego w W. wpłynął akt oskarżenia przeciwko […] o popełnienie czynów zabronionych z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowy w W. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R. Zdaniem Sądu Rejonowego, przesłanką przemawiającą za przekazaniem sprawy temu właśnie Sądowi jest obecny stan zdrowia oskarżonego S. A., który uniemożliwia mu dojazd do Sądu właściwego miejscowo, natomiast nie wyklucza jego udziału w rozprawie przed Sądem w R. Oskarżony S. A., podobnie jak oskarżeni W. C., A. K. i T. H., mieszkają na terenie R. i okolic.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Inicjatywa Sądu Rejonowego w W. zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt sprawy wskazuje, że w niniejszej sprawie zachodzi konieczność odstąpienia od ogólnej zasady właściwości miejscowej, gdyż przemawia za tym dobro wymiaru sprawiedliwości.

Przez ,,dobro wymiaru sprawiedliwości”, jako wyłączną, ale i konieczną przesłankę zastosowania w danej sprawie określonej w art. 37 k.p.k. instytucji, należy rozumieć także potrzebę skutecznego przeprowadzenia procesu w sytuacjach, w których wydaje się to mało realne bez odstępstwa od reguły wynikającej z art. 31 § 1 k.p.k., a więc zasady właściwości miejscowej Sądu. Stąd też jeżeli ustalony i potwierdzony zły stan zdrowia oskarżonego w ogóle wyklucza możliwość jego uczestnictwa w procesie przed Sądem miejscowo właściwym, odległym od miejsca zamieszkania oskarżonego, bądź wprawdzie nie czyni tego aż tak kategorycznie, ale znacznie utrudnia jego obecność na rozprawach w tym Sądzie, ze względu na narażanie zdrowia i życia tego oskarżonego na poważne niebezpieczeństwo, to wówczas ,,dobro wymiaru sprawiedliwości” wymaga, aby sprawę przekazać do Sądu miejsca zamieszkania oskarżonego.

W omawianej sprawie miały miejsce tego rodzaju uwarunkowania. Opinie biegłych z zakresu neurologii, przeprowadzone na wniosek Sądu Rejonowego, jednoznacznie potwierdziły, że oskarżony z uwagi na stan zdrowia nie nadaje się do udziału w czynnościach sądowych poza miejscem zamieszkania, ale może uczestniczyć w rozprawach przed Sądem Rejonowym w R. – blisko jego miejsca zamieszkania.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu Rejonowego w W., że zaniechanie decyzji o przekazaniu sprawy Sądowi położonemu blisko miejsca zamieszkania oskarżonego, wobec charakteru schorzeń S. A., spowodowałoby tylko dalszą przewlekłość postępowania i pogłębiło ryzyko w ogóle jego nieprzeprowadzenia, a stan taki nie służyłby dobru wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy uznał za słuszny postulat Sądu terytorialnie właściwego, aby całą sprawę przekazać na podstawie art. 37 k.p.k. Sądowi równorzędnemu, bez wyłączania sprawy S. A. do odrębnego rozpoznania. Sąd wskazał na fakt, iż większość oskarżonych zamieszkuje okolice R., co w korelacji z okolicznością, że sytuacja zdrowotna oskarżonego A. kwalifikuje się na przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w R., sprawia, że dla usprawnienia procedowania cała sprawa powinna podlegać przekazaniu na podstawie art. 37 k.p.k. Zauważyć należy, że dotychczas Sąd Rejonowy w W. podejmował czynności procesowe zmierzające do rozpoczęcia sprawy, jednak otwarcie przewodu sądowego, pomimo wyznaczenia już trzech terminów rozpraw (w dniach 17 października 2016 roku, 2 grudnia 2016 roku i 18 stycznia 2017 roku) było udaremnione przez okoliczności niezależne od Sądu, a leżące po stronie oskarżonych. Przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R. z powodów podanych przez Sąd miejscowo właściwy zagwarantuje jej szybsze rozpoczęcie i sprawny tok, a w konsekwencji umożliwi jej zakończenie w rozsądnym terminie.

Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

kc

Zapytaj AI o to orzeczenie