Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2022-06-28
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt II KO 43/22
POSTANOWIENIE
Dnia 28 czerwca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
w sprawie z zażalenia J. W.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 28 czerwca 2022 r.
wniosku Sądu Rejonowego w W.
zawartego w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2022 r., sygn. akt II Kp (…)
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu –
Sądowi Rejonowemu w W.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2022 r. Sąd Rejonowy w W. w sprawie o sygn. akt II Kp (…), wystąpił w trybie art. 37 k.p.k. do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
W części motywacyjnej rzeczonej inicjatywy wnioskodawca wskazał, że do przedmiotu rozpoznania niniejszej sprawy należy zażalenie J. W. na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w spawie niedopełnienia obowiązków służbowych i przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego w osobie sędziego Sądu Rejonowego w W. poprzez poświadczenie nieprawdy w treści postanowienia z dnia 24 stycznia 2022 r., sygn. akt II Kp (…), czym miał działać na szkodę interesu prywatnego J. W., tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Postanowienie to wydane zostało z uwagi na brak znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.).
W ocenie sądu wnioskującego, powyższa okoliczność może w odczuciu społecznym rodzić wątpliwość co do obiektywnego rozpoznania niniejszej sprawy przez Sąd Rejonowy w W.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Przepis ten, statuując wyjątek od reguły rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Nie każda zatem okoliczność może skutkować ewentualnym przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Za taką uznać należy sytuację, w której postronny i niezainteresowany sposobem rozstrzygnięcia danej sprawy obserwator procesu, może powziąć podejrzenia co do braku bezstronności sądu właściwego w rozpoznaniu tej sprawy. Ocenę wystąpienia przesłanki z art. 37 k.p.k. powinny jednak determinować realia konkretnego przypadku.
W ocenie Sądu Najwyższego, opisana wyżej sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, albowiem jej przedmiot stanowi rozpoznanie zażalenia na odmowę wszczęcia postępowania karnego, które dotyczy sędziego orzekającego w Sądzie Rejonowym w W., tj. sądzie właściwym do rozpoznania rzeczonego środka odwoławczego. Stąd też w społecznym odbiorze wydane przez sąd właściwy orzeczenie mogłoby zostać odebrane jako stronnicze i nierzetelne.
Wobec tego, dla uniknięcia sytuacji mogącej wywoływać negatywną ocenę pracy wymiaru sprawiedliwości, w tym też przedłużenia postępowania, celowym jest przekazanie niniejszej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, tj. Sądowi Rejonowemu w W..
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
