II KO 3/25
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki
Dnia 26 lutego 2025 r.
zarządził:
1. nie stwierdzić podstaw do wznowienia z urzędu
postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2020 r., sygn. akt II
AKa 343/19;
2. zakreślić sprawę jako załatwioną w inny sposób.
UZASADNIENIE
W sygnalizacji w trybie art. 9 § 2 k.p.k. obrońca skazanego A. N. wskazał, że
wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2020 r., sygn. akt II AKa
343/19 dotknięty jest bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.,
a to z uwagi na zasiadanie w składzie tego Sądu sędziego X. Y.. Na poparcie
swego stanowiska obrońca odwołał się do zapatrywań wyrażonych we wskazanych
przez siebie wyrokach Sądu Najwyższego, w których po przeprowadzeniu tzw.
testu w odniesieniu do tego sędziego przyjęto wystąpienie bezwzględnej przyczyny
odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Rzecz jednak w tym, że w tych sprawach test przeprowadzano w układzie,
gdy sędzia X. Y. zasiadała w składzie Sądu Apelacyjnego w Warszawie już jako
sędzia tegoż Sądu. Z kolei w przedmiotowej sprawie sędzia X. Y. brała udział w
II KO 3/25
2
składzie Sądu Apelacyjnego jeszcze jako sędzia Sądu Okręgowego w Warszawie,
delegowany do Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Sytuacja w rozpatrywanej
sprawie nie jest zatem tak jednoznaczna, jak w postępowaniach, do których
odnosiły się przywołane przez obrońcę orzeczenia Sądu Najwyższego. W
sprawach tych sędzia X. Y. zasiadała w składach Sądu Apelacyjnego w Warszawie
już jako sędzia tegoż Sądu po uzyskaniu nominacji z udziałem kwestionowanej
Krajowej Rady Sądownictwa. W związku właśnie z powołaniem w tej wadliwej
procedurze, przeprowadzono test sędziego, jako że zgodnie z utrwalonym
orzecznictwem Sądu Najwyższego samo powołanie w procedurze z udziałem
kwestionowanej Krajowej Rady Sądownictwa nie przesądza jeszcze automatycznie,
że w sprawie ujawniła się bezwzględna przyczyna odwoławcza, o której stanowi art.
439 § 1 pkt 2 k.p.k. Wskazywany w tych orzeczeniach Sądu Najwyższego fakt
podpisania przez sędziego X. Y. listy poparcia sędziego Macieja Mitery do Krajowej
Rady Sądownictwa ma dalece większe znaczenie w kontekście awansu na
stanowisko sędziego Sądu Apelacyjnego w Warszawie, aniżeli w kontekście
delegacji do tego Sądu. Z kolei powołania sędziego X. Y. w skład komisji
egzaminacyjnych związanych z aplikacją radcowską i adwokacką następowały już
w 2016 r., a więc jeszcze przed udzieleniem poparcia sędziemu Maciejowi Miterze.
Sumując, nie można w prosty sposób porównywać sytuacji, w jakiej
przeprowadzono tzw. test sędziego we wskazanych przez obrońcę orzeczeniach z
sytuacją, jaka wystąpiła w niniejszej sprawie. W efekcie nie stwierdzono podstaw
do wznowienia z urzędu postępowania prawomocnie zakończonego wskazanym
wyrokiem.
Dlatego też zarządzono, jak na wstępie.
[J.J.]
r.g.
II KO 3/25
3
