II KO 195/25
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 28 października 2025 r.
SSN Jacek Błaszczyk
Dnia 28 października 2025 r., sędzia Sądu Najwyższego Jacek Błaszczyk, po
zapoznaniu się z pismem A. K., sygnalizującym konieczność wznowienia z urzędu
postępowania karnego w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w
Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 74/23:
stwierdzam, że brak jest podstaw do wszczęcia przez Sąd
Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego
powyżej postępowania z uwagi na zaistnienie bezwzględnej
przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (art.
542 § 3 k.p.k.).
UZASADNIENIE
W dniu 3 października 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo A. K.,
w którym wniósł on o wznowienie postępowania karnego zakończonego wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 74/23.
Jako podstawę swojego żądania skazany wskazał wystąpienie bezwzględnej
przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., w związku z udziałem w składzie
orzekającym w instancji apelacyjnej sędziego X. Y., która została powołana do
pełnienia powierzonego jej urzędu w procedurze z udziałem Krajowej Rady
Sądownictwa, ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8
grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o KRS oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
2018 r., poz. 3).
II KO 195/25
2
Ponieważ podniesione przez A. K. uchybienie wskazuje na wystąpienie
bezwzględnej przesłanki odwoławczej w wyroku Sądu II instancji, jego pismo
podlega w niniejszym postępowaniu wstępnej kontroli i ocenie pod kątem
wystąpienia przesłanek wskazanych w art. 542 § 3 k.p.k. Taka kontrola prowadzi do
wniosku, że brak jest podstaw do wszczęcia w trybie art. 542 § 3 k.p.k.
postępowania o wznowienie z urzędu w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 74/23, gdyż -
wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, nie doszło do ziszczenia przesłanek z art. 439
§ 1 pkt 2 k.p.k. w związku z nienależytą obsadą Sądu odwoławczego.
Z powszechnie dostępnych informacji wynika, że X. Y. została mianowana
na stanowisko sędziego Sądu Apelacyjnego w Lublinie - w procedurze z udziałem
tzw. neoKRS (tj. KRS ukształtowanej pod rządami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.)
w dniu […] 2019 r. Ta, powołana przez skazanego okoliczność nie jest jednak
wystarczająca do stwierdzenia zaistnienia uchybienia w postaci nienależytej obsady
sądu rozpoznającego sprawę o sygn. akt II AKa 74/23. Wnioskodawca nie
przedstawił bowiem żadnych argumentów świadczących, aby w procesie powołania
X. Y. na stanowisko sędziego Sądu Apelacyjnego w Lublinie, czy też po objęciu
przez nią urzędu, zaistniały okoliczności uzasadniające przekonanie, że w odbiorze
zewnętrznym skład sądu z jej udziałem nie spełnia minimalnego standardu
bezstronności i niezawisłości. Takich okoliczności, w tym wskazujących na
powiązania sędziego z władzą wykonawczą czy administracją sądową, nie sposób
dopatrzyć się również z urzędu, analizując dostępne materiały, w tym uchwałę KRS
o przedstawieniu kandydatury SSO X. Y. Prezydentowi RP.
Skoro tak, to znajduje zastosowanie uchwała 3 połączonych Izb Sądu
Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. oraz uchwała składu 7 sędziów Sądu
Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22. Zgodnie z pkt 2 tej uchwały
brak jest podstaw do przyjęcia z góry, że każdy sędzia sądu powszechnego, który
uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed KRS po 17
stycznia 2018 r. nie spełnia minimalnego standardu bezstronności, a sąd z jego
udziałem, jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Aby
tak uznać, muszą zaistnieć jeszcze inne okoliczności, wskazujące na brak
II KO 195/25
3
niezależności i bezstronności konkretnego sędziego, których wnioskodawca w
swoim piśmie nie wskazał, a Sąd Najwyższy nie dostrzegł z urzędu.
Ponieważ brak jest podstaw do przyjęcia, że sprawa Sądu Apelacyjnego w
Lublinie, sygn. akt II AKa 74/23, została rozpoznania przez sąd nienależycie
obsadzony, a więc wystąpiła bezwzględna przesłanka odwoławcza określona w art.
439 § 1 pkt 2 k.p.k., nie zachodzą postawy do wszczęcia przez Sąd Najwyższy
postępowania wznowieniowego z urzędu, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
[J.J.]
[r.g.]
