II KO 128/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 czerwca 2026 r.
SSN Paweł Wiliński
w sprawie skazanego K.K.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 czerwca 2026 r.
kwestii wyłączenia sędziego R.W.
od udziału w sprawie II KO 128/25,
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. oraz art. 6 ust. 1
Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
p o s t a n o w i ł:
wyłączyć sędziego R.W. od udziału w sprawie Sądu
Najwyższego o sygn. akt II KO 128/25.
UZASADNIENIE
We wniosku z dnia 20 marca 2026 r. (data wpływu) obrońca skazanego K.K.
wniósł o wyłączenie sędziego R.W. od rozpoznania niniejszej sprawy wywołanej
wnioskiem sygnalizacyjnym o wznowienie postępowania z urzędu. Obrońca
wskazał na uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego R.W., którego
dotyczą te same okoliczności co powołane we wniosku o wznowienie postępowania
w zakresie braku bezstronności sędziów orzekających w Sądzie Apelacyjnym w
Warszawie na skutek nominacji Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej
ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r., a ponadto sędzia R.W. wypowiadał się już w
uprzednio zainicjowanej sprawie wznowieniowej II KO 132/24 dotyczącej tego
samego postępowania.
II KO 128/25
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Konieczność wyłączenia od orzekania SSN R.W. w niniejszym postępowaniu
nie ulega wątpliwości.
Zagadnienie związane z procedurą powołań sędziowskich było przedmiotem
analizy w uchwale składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt
BSA I-4110-1/20 (OSNKW 2020/2/7) oraz w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu
Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22 (OSNK 2022, z. 6, poz. 22), a w
zakresie statusu Krajowej Rady Sądownictwa także w uchwale składu siedmiu
sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22. Orzeczenia te
zachowują aktualność na gruncie także niniejszej sprawy i niewątpliwie dotyczą
SSN R.W., którego brak bezstronności wynika z wady nominacyjnej.
Nadto, z procesowego punktu widzenia zasadny jest również podniesiony we
wniosku zarzut ryzyka naruszenia zakazu nemo iudex in causa sua w tej sprawie.
Wynika to ze zbieżności zarzutu wadliwości powołania sędziów Sądu Apelacyjnego
w Warszawie objętych sygnalizacją w sprawie II KO 128/25 oraz wynikającego z
tych samych okoliczności zarzutu wadliwości dotyczącej sędziego R.W. mającego
rozpoznać sygnalizację i ocenić podstawy do wznowienia postępowania karnego z
urzędu. Konieczność wyłączenia od orzekania SSN R.W., znajdującego się w takiej
samej sytuacji jak wskazani w sygnalizacji sędziowie, nie ulega zatem wątpliwości.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.
[WB]
[r.g.]
