Sąd Najwyższy

II KO 10/16

postanowienie SN z dnia 2016-05-17

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KO 10/16
Data orzeczenia2016-05-17
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Andrzej Stępka, SSN Andrzej Stępka (przewodniczący), SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KO 10/16

POSTANOWIENIE

Dnia 17 maja 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron

w dniu 17 maja 2016 r.,

zażalenia M. P.,

na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt II Ko 10/16, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania karnego przeciwko B. S. i M. S. w sprawie Sądu Okręgowego w W., sygn. akt XII K […], zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 października 2014 r., sygn. akt II AKa […],

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku M. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 października 2014 r., sygn. akt II AKa […]. W uzasadnieniu tego zarządzenia wskazano, że wznowienie postępowania stosownie do art. 542 § 1 k.p.k. może nastąpić na wniosek strony lub z urzędu. Wniosek M. P. nie podlegał przyjęciu, albowiem w prowadzonym postępowaniu nie był on stroną i w związku z tym nie miał uprawnień do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Zażalenie na to zarządzenie złożył M. P., który zarzucił naruszenie przepisów Konstytucji RP oraz Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, wskazując zarazem, że uniemożliwiono mu w ten sposób korzystanie z przysługujących uprawnień.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Zażalenie M. P. nie jest zasadne i na uwzględnienie nie zasługuje. Jak słusznie zwrócono uwagę w zaskarżonym zarządzeniu, przepis art. 542 § 1 k.p.k. stanowi, że wznowienie postępowania może nastąpić na wniosek strony lub z urzędu. Z załączonej do akt sprawy dokumentacji bezspornie wynika, że M. P. w postępowaniu karnym, którego wznowienia domaga się, był pokrzywdzonym i zeznawał w charakterze świadka, jednakże nie korzystał z uprawnień oskarżyciela posiłkowego, co nadawałoby mu status strony postępowania (k. 5-10 akt SN). Oczywistym jest w tej sytuacji, że nie może obecnie skutecznie domagać się, by wznowiono to postępowanie. Wnioskodawcą bowiem, przy wznawianiu postępowania na wniosek strony, może być jedynie podmiot, który w prawomocnie zakończonym procesie był jego stroną, to jest, oskarżonym, oskarżycielem lub powodem cywilnym.

Skoro więc zasadnie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku M. P. o wznowienie postępowania, to tym samym brak było jakichkolwiek podstaw do jego zmiany lub uchylenia i dlatego też Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Zapytaj AI o to orzeczenie