II KK 498/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 30 grudnia 2025 r.
SSN Stanisław Stankiewicz
w sprawie R.K.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 grudnia 2025 r.,
wniosku Prokuratora Generalnego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją
wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w
Warszawie
z dnia 4 września 2025 r., sygn. akt IV K 575/25,
na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
wstrzymać wykonanie - wobec R.K. - wyroku nakazowego Sądu
Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 4
września 2025 r., sygn. akt IV K 575/25.
UZASADNIENIE
Prokurator Generalny w kasacji, wniesionej - na podstawie art. 521 § 1 k.p.k.
- na korzyść R.K., zaskarżył w całości wyrok nakazowy Sądu Rejonowego dla
Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 4 września 2025 r., sygn. akt IV K
575/25 i zarzucił:
„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa
procesowego – art. 500 § 1 i § 3 k.p.k. i w efekcie przepisu prawa materialnego –
art. 244 k.k., polegające na rozpoznaniu sprawy oskarżonego R.K. w postępowaniu
nakazowym i wydaniu oczywiście niesłusznego wyroku skazującego za czyn z art.
II KK 498/25
2
244 k.k., pomimo, iż załączone do aktu oskarżenia dowody nie uprawniały sądu do
przyjęcia, że oskarżony popełnił zarzucany mu występek”.
W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w
całości i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu.
W związku z wniesieniem ww. kasacji Prokurator Generalny, na podstawie
art. 532 § 1 k.p.k., złożył również wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku
nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia
4 września 2025 r., sygn. akt IV K 575/25, skazującego R.K. za czyn z art. 244 k.k.
na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności i orzekającego świadczenie pieniężne w
wysokości 5 000 zł, zaś swoje wystąpienie motywował zasadnością podniesionego
zarzutu kasacyjnego oraz tym, że zaskarżony wyrok został skierowany do
wykonania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek Prokuratora Generalnego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd
Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego
orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Wstrzymanie
wykonania orzeczenia ma niewątpliwie charakter wyjątkowy, wprowadza bowiem
odstępstwo od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (vide
art. 9 k.k.w.), a wobec tego nie podlega wykładni rozszerzającej. Łączy się to
bowiem z faktem, że kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku, a więc
orzeczenia objętego prawnym domniemaniem prawidłowości zawartych w nim
rozstrzygnięć. Wprawdzie przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie formułuje przesłanek
przemawiających za podjęciem takiej decyzji, jednakże w orzecznictwie od dawna
utrwalone jest stanowisko, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania
orzeczenia, winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej
wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonywanie lub
wykonanie orzeczenia, przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla
osoby skazanej wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Do owych
szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę i charakter postawionych zarzutów
kasacyjnych i ich widoczną już prima facie zasadność, a w związku z tym wysokie
II KK 498/25
3
prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionej skargi, gdyż w takiej sytuacji
wykonanie orzeczenia przed rozpoznaniem kasacji, zwłaszcza w zakresie kary,
spowodowałoby dla osoby skazanej poważne i nieodwracalne następstwa.
W świetle przedstawionych uwarunkowań, nie przesądzając, co oczywiste,
ostatecznego rozstrzygnięcia jakie zapadnie w następstwie merytorycznego
rozpoznania kasacji Prokuratora Generalnego, wstępna kontrola akt przedmiotowej
sprawy, przeprowadzona na potrzeby niniejszego postępowania incydentalnego
wykazała, iż - z uwagi na jej charakter i treść akcentowanego w petitum skargi
zarzutu - rysuje się realne, wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionej
na rzecz R.K. kasacji, implikujące perspektywę uchylenia w całości zaskarżonego
wyroku nakazowego Sądu Rejonowego oraz uniewinnienia oskarżonego od
popełnienia zarzucanego mu czynu.
W związku z powyższym, w pełni zasadne było skorzystanie z
dobrodziejstwa względnej suspensywności kasacji i zastosowanie wyjątkowej
instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., albowiem wprowadzenie do wykonania
orzeczonej kary może narazić R.K. na dolegliwość, której ponosić nie powinien.
Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.
[WB]
[r.g.]
SSN Stanisław Stankiewicz
