II KK 485/22

Sygn. akt II KK 485/22

POSTANOWIENIE

Dnia 7 grudnia 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Ryszard Witkowski

w sprawie A. P. skazanego z art. 263 k.k.,

po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2022 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 532 § 3 k.p.k.

‎wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 14 czerwca 2022 r. sygn. II Ka 271/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 11 stycznia
‎2022 r. sygn. II K 1470/18,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł:

nie uwzględnić wniosku i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 11 stycznia 2022 r.,
‎sygn. II K 1470/18, oskarżony A. P. został uznany za winnego popełnienia przestępstw:

- z art. 263 § 1 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k., za które wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 15 złotych, a także przepadek ustalonej korzyści majątkowej w kwocie 16 500 zł (pkt I wyroku);

- z art. 63a ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2022 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (Dz.U.2017.283. tekst jednolity ze zm.), za które wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz przepadek 778,55 gram prochu bezdymnego (pkt II wyroku);

- z art. 263 § 2 k.k., 1 roku pozbawienia wolności oraz przepadek wskazanych przedmiotów (pkt III wyroku).

Ponadto, sąd w punkcie IV omawianego wyroku, orzeczone w punktach od I do III kary jednostkowe pozbawienia wolności, połączył i orzekł wobec tego oskarżonego karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd orzekający w pierwszej zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 16 649 zł tytułem zwrotu wydatków i zwolnił go od ponoszenia tej opłaty (pkt V wyroku).

Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego,
‎Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 14 czerwca 2022 r. sygn. II Ka 271/22,

utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

Od tego rozstrzygnięcia kasację wywiódł obrońca skazanego A. P., zarzucając zaskarżonemu wyrokowi rażące naruszenia prawa procesowego,
‎tj. art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. oraz art. 433 § 2 k.p.k.
‎W wymienionej kasacji, obrońca skazanego zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

W odpowiedzi na kasację obrońcy, prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej oraz o nieuwzględnienie wniosku obrońcy skazanego
‎o wstrzymanie wykonania wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy okazał się bezzasadny.

Na wstępie zauważyć należy, iż na mocy art. 532 § 1 k.p.k., w przypadku
‎wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy w istocie dysponuje możliwością wstrzymania wykonania zaskarżonego tym środkiem orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od ewentualnego rozstrzygnięcia kasacji. Przywołana powyżej regulacja procesowa nie formułuje przesłanek, od których uzależnione jest wstrzymanie wykonalności zaskarżonego kasacją orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Mając jednocześnie na uwadze wynikającą z art. 9 k.k.w. zasadę niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, stwierdzić należy, iż możliwość, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności o charakterze absolutnie wyjątkowym.

Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela pogląd wyrażony
‎w orzecznictwie, w zakresie możliwości wstrzymania wykonalności prawomocnego orzeczenia, w którego świetle: „wstrzymanie wykonalności prawomocnego orzeczenia ze względu na swoją wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi
‎i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2022 r. sygn. V KK 130/22, LEX nr: 3385759; podobnie: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. III KK 5/20, LEX: 3176621; postanowienie Sądu Najwyższego z 18 listopada 2003 r., sygn. IV KK 347/03, LEX: 152097). Tego rodzaju następstwo może zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza kasacji nakazuje przewidywać ewentualność jej przyszłego uwzględnienia. Sąd Najwyższy nadto zauważa, iż nadzwyczajny charakter kasacji i związane z nim skutki procesowe zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. prowadzą do wniosku, że wstrzymanie wykonania orzeczenia może nastąpić wówczas, kiedy ewentualność uwzględnienia kasacji jawi się jako wysoce prawdopodobna.

Analiza materiałów postępowania oraz uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego w kasacji obrońcy skazanego A. P.
‎– nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionej kasacji – w ocenie Sądu Najwyższego w niniejszym składzie,
‎nie prowadzi do stwierdzenia okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.