II KK 41/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 listopada 2025 r.
SSN Jerzy Grubba
w sprawie wniosku obrońcy skazanego K. Z.
o wyłączenie SSN Małgorzaty Bednarek od udziału w sprawie o rozpoznanie
wniosku o wyłączenie SSN Ryszarda Witkowskiego od udziału w sprawie
prowadzonej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt II KK 41/25 – kasacji od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2024r. w sprawie o sygn. akt
VIII AKa 22/24
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2025r.
na podstawie art. 41§1 k.p.k. i art. 42§1 k.p.k.
postanowił:
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Małgorzatę Bednarek
od udziału w sprawie o rozpoznanie wniosku o wyłączenie SSN
Ryszarda Witkowskiego od udziału w sprawie prowadzonej w
Sądzie Najwyższym pod sygn. akt II KK 41/25.
UZASADNIENIE
W dniu 10 stycznia 2025r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy
skazanego K. Z. o wyłączenie sędziego Małgorzaty Bednarek od orzekania w
sprawie, której przedmiotem jest rozpoznanie wniosku o wyłączenie od udziału w
sprawie II KK 41/25 SSN R. Witkowskiego.
II KK 41/25
2
Uzasadniając wniosek obrońca odwołał się przede wszystkim do
okoliczności związanych z powołaniem wskazanych sędziów w następstwie
rekomendacji udzielonej przez tzw. Krajową Radę Sądownictwa w składzie, który
został ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017r. (Dz. U. z 2018r., poz. 3), w
sytuacji, gdy analogiczny zarzut jest stawiany w kasacji sędziemu rozpoznającemu
sprawę w instancji odwoławczej.
Do rozpoznania tej sprawy wylosowano poprzednio SSN Adama Rocha,
Marka Siwka, Annę Dziergawkę, Igora Zgolińskiego, Antoniego Bojańczyka i Pawła
Kołodziejskiego, których wyłączono od udziału w sprawie z tego samego powodu,
co podniesiony przez obronę obecnie.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Złożony przez obrońcę wniosek o wyłączenie od udziału w rozpoznaniu
wniosku Sędziego Małgorzaty Bednarek jest zasadny w stopniu oczywistym.
W kasacji podniesiono zarzut zaistnienia bezwzględnej przyczyny
odwoławczej, określonej w art. 439§1 pkt 2 k.p.k., poprzez wydanie orzeczenia
przez Sąd Apelacyjny, w którego składzie orzekającym zasiadała osoba powołana
na stanowisko sędziów na wniosek tzw. Krajowej Rady Sądownictwa, której skład
został ukształtowany na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017r. o zmianie ustawy
o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018r.,
poz. 3).
W sytuacji, gdy Małgorzata Bednarek została powołana na stanowisko
sędziego Sądu Najwyższego na wniosek tak samo ukształtowanej Krajowej Rady
Sądownictwa, jest oczywiste, że biorąc udział w rozpoznaniu wniosku
incydentalnego złożonego w sprawie wypowiadałaby się na temat własnego statusu
jako sędziego Sądu Najwyższego. Z tej przyczyny, jeszcze przed wydaniem
orzeczenia, strony postępowania mogłyby pozostawać w uzasadnionym
przekonaniu, że zarzuty podnoszące zaistnienie uchybienia określonego w art.
439§1 pkt 2 k.p.k. nie zostaną rozpoznane bezstronnie.
Nawiązać należy tu do uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego
z dnia 2 czerwca 2022r., sygn. akt I KZP 2/22, której teza 6, na gruncie
analogicznej sytuacji, daje wyraz zasadzie nemo iudex in causa sua.
II KK 41/25
3
Co zaś istotniejsze, należy również mieć w polu widzenia i to, że zgodnie z
pkt 1 uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020r., sygn. akt BSA I-4110-
1/20 „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2 k.p.k. zachodzi także
wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu
Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie
określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017r. o zmianie ustawy o Krajowej
Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3)”.
Uchwała ta w swej treści stanowi zasadę wiążącą wszystkie składy Sądu
Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021r., sygn.
akt I KZ 29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41).
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.
[J.J.]
[r.g.]
