II KK 388/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 23 grudnia 2025 r.
SSN Zbigniew Puszkarski
w sprawie T.L.
w przedmiocie wyroku łącznego
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 23 grudnia 2025 r.
wniosku obrońcy z urzędu skazanego
o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej
na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j.
Dz. U. z 2024 r., poz. 1564), § 17 ust. 3 pkt 2 w zw. z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb
Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2024 r., poz. 763)
postanowił:
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M.R. (Kancelaria
Adwokacka w W.), obrońcy z urzędu skazanego T.L., kwotę 1.476
(jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) zł, w tym 23% VAT,
za sporządzenie i wniesienie kasacji.
UZASADNIENIE
Adwokat M.R., wyznaczony z urzędu do tej czynności obrońca skazanego
T.L. (k. 584 akt sprawy), sporządził i wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt II AKa 465/23.
II KK 388/25
2
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 28 października 2025 r., II KK 388/25,
oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną oraz zwolnił T.L. od zapłaty na rzecz
Skarbu Państwa kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
Pismem datowanym 10 listopada 2025 r. wymieniony adwokat, powołując się
na art. 618 § 1 k.p.k., złożył wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej na rzecz skazanego T.L. z urzędu, zarazem
oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie, bowiem jest oczywiste, że obrońcy z
urzędu należy się wynagrodzenie za udzielenie skazanemu nieopłaconej pomocy
prawnej, w tym wypadku polegającej na sporządzeniu i wniesieniu kasacji, chyba
że byłaby ona niedopuszczalna z mocy ustawy, co w niniejszej sprawie nie miało
miejsca. Zatem na podstawie powołanych wyżej przepisów zasądzono od Skarbu
Państwa na rzecz adw. M.R. należną kwotę tytułem kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej skazanemu T.L.
[r.g.]
