POSTANOWIENIE

Dnia 3 lipca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie 1. J. S.

skazanego z art. 197 § 3 k.k. i in.,

2. S. C.

skazanego z art. 199 § 1 k.k. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 3 lipca 2024 r.

wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosków.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 9 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczynane jest bezzwłocznie, gdy orzeczenie stanie się wykonalne, a więc w przypadku wyroków, z chwilą ich uprawomocnienia. Sąd Najwyższy może, w razie wniesienia kasacji, od tej zasady wyjątkowo odstąpić i wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia. Warunkiem jest jednak zaistnienie szczególnych okoliczności, które powodują, że prowadzenie postępowania wykonawczego w danej sprawie pociągnęłoby za sobą dla skazanego dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Jednocześnie, w kasacji powinna zostać przedstawiona argumentacja wskazująca na wysoki stopień prawdopodobieństwa, że zawarte w niej zarzuty zostaną uwzględnione.

Obrońca S.C. nie wykazał wystąpienia w niniejszej sprawie takich okoliczności, uzasadniając swój wniosek zasadnością kasacji. Tymczasem prawdopodobieństwo uwzględnienia podniesionych w kasacji zarzutów, kwestionujących rzetelność kontroli odwoławczej, nie jest – przy konfrontacji ich treści z dowodami wskazującymi na winę skazanego – ponadprzeciętnie wysokie.

Natomiast obrońca J. S. w żaden sposób nie umotywował zawartego w kasacji wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Wniesiona kasacja, prima facie, nie nosi cech oczywistej zasadności, choć ostateczna ocena podniesionych w niej zarzutów zostanie dokonana przez Sądu Najwyższego dopiero na rozprawie.

W tych okolicznościach skorzystanie względem skazanych J. S. i S. C. z instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia nie znajduje uzasadnienia.

Z powyższych względów, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie

[PGW]

[ał]

‎