Sąd Najwyższy

II KK 255/20

postanowienie SN z dnia 2020-12-15

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KK 255/20
Data orzeczenia2020-12-15
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Eugeniusz Wildowicz, SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący), SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II KK 255/20

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 15 grudnia 2020 r.,

sprawy Ł. H.

skazanego z art. 280 § 1 k. k. i in.,

z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)

z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt II AKa (…),

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P.

z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt III K (…),

p o s t a n o w i ł

1. na podstawie art. 432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego T. S. - Kancelaria w P. - kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji;

3. zwolnić skazanego od kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Ł. H. został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w P., utrzymanym w mocy przez Sąd Apelacyjny w (…), za szereg przestępstw na karę 4 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny. Od orzeczenia Sądu odwoławczego kasację złożył obrońca skazanego, przyznany mu z urzędu.

Pismem z dnia 2 lipca 2020 r. obrońca skazanego cofnął wniesioną kasację. Do tego pisma dołączył oświadczenie Ł. H., w którym wyraził on zgodę na cofnięcie kasacji. Jednocześnie, obrońca wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, zaznaczając, że koszty te nie zostały dotychczas uiszczone w całości ani w części.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Analiza treści pisma obrońcy i oświadczenia skazanego upoważnia do stwierdzenia, że zostały spełnione wymogi z art. 431 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. odnośnie cofania środka zaskarżenia wniesionego na korzyść skazanego. Wobec nie stwierdzenia uchybień określnych w art. 439 k.p.k., które nakazywałyby rozpoznać kasację mimo jej cofnięcia (art. 432 k.p.k.), Sąd Najwyższy pozostawił tę kasację, jako skutecznie cofniętą, bez rozpoznania.

W związku z tym, że radca prawny T. S. świadczył czynności obrończe względem skazanego – poprzez sporządzenie i wniesienie w jego imieniu kasacji – a koszty udzielonej Ł. H. pomocy prawnej nie zostały dotychczas uiszczone, należało przyznać mu, zgodnie z treścią wniosku, wynagrodzenie w kwocie wynikającej z § 2 ust. 3 i § 12a ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego.

Dlatego orzeczono jak w postanowieniu, przy czym o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 624 § 1 k.p.k.

Zapytaj AI o to orzeczenie