POSTANOWIENIE

Dnia 19 czerwca 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Tomczyk

w sprawie M. S.

skazanego z art. 203 k.k. w zb. z art. 204 § 2 k.k. w zb. z art. 197 § 1 k.k. w zb.
‎z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 czerwca 2023 r.,

na posiedzeniu bez udziału stron,

wniosku skazanego oraz jego obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku

Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 12 grudnia 2022 r.,

sygn. akt VI Ka 784/21, zmieniającego wyrok

Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 12 marca 2021 r.,

sygn. akt II K 771/20,

postanowił

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego M. S. obrońca wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 12 grudnia 2022 r., sygn. akt VI Ka 784/21, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 12 marca 2021 r., sygn. akt II K 771/20.

W dniu 16 kwietnia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynął własnoręcznie sporządzony wniosek skazanego o wstrzymanie wykonania tego samego wyroku. Zdaniem autora wniosku uwzględnienie jego prośby jest uzasadnione przede wszystkim złym stanem zdrowia jego osób najbliższych. W załączeniu przedstawił dokumenty dotyczące problemów zdrowotnych matki, babci i dziadka. Jednocześnie podniósł, że złożył wniosek o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Jednakże pozyskał informację, iż czas rozpoznania wniosku wynosi minimum trzy miesiące oraz, że najprawdopodobniej nie zostanie on rozpoznany pozytywnie.

Natomiast obrońca skazanego w uzasadnieniu wniosku podkreślił, że charakter wskazanych w kasacji uchybień sprawia, iż prawdopodobieństwo jej uwzględnienia i uchylenia zaskarżonego wyroku jest wysokie. Przypomniał przy tym, że M. S. pozbawiony jest wolności od maja 2020 r., co powoduje, że ewentualne uniewinnienie go, bądź „złagodzenie jego wyroku” w praktyce nie będzie miało większego znaczenia z powodu odbycia większości, jeśli nie całości kary pozbawienia wolności.

W dniu 2 maja 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło własnoręcznie sporządzone pismo skazanego zatytułowane: „Uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 12 grudnia 2022 r., sygn. akt VI Ka 784/21”, wraz z załączoną dokumentacją medyczną potwierdzającą problemy zdrowotne matki M. S.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Na wstępie należy podkreślić, że samo wniesienie kasacji i powoływanie się
‎w niej na rażące naruszenie prawa, nie uzasadnia automatycznego uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku i odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Konieczne jest bowiem zaistnienie wyjątkowych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe
‎i w zasadzie nieodwracalne skutki. Istnienia takich względów w rozpoznawanej sprawie obrońca jednak nie wykazał. Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w kwestii kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wobec skazanego wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., tym bardziej że rozmiar odbytej przez skazanego kary uprawnia go do wystąpienia z wnioskiem o warunkowe przedterminowe zwolnienie.

Z kolei argumenty powołane przez skazanego, odwołujące się do jego sytuacji rodzinnej nie mogą zaważyć na pozytywnym rozstrzygnięciu wniosku
‎w postępowaniu kasacyjnym. Mają one znaczenie tylko przy ubieganiu się
‎uzyskanie przerwy w odbywaniu kary (art. 153 § 2 k.k.w.). Przedstawione przez M. S. okoliczności wskazują bowiem, że wykonywanie kary może pociągać dla skazanego i jego rodziny zbyt ciężkie skutki. Stosowanie instytucji przewidzianych w Kodeksie karnym wykonawczym nie należy jednak do właściwości Sądu Najwyższego, lecz do sądu penitencjarnego (przerwa w karze, warunkowe przedterminowe zwolnienie).

Skoro zaś skazany – jak utrzymuje w piśmie z dnia 16 kwietnia 2023 r. – złożył stosowny wniosek, powinien cierpliwie czekać na jego rozpoznanie.

Z tych względów Sąd orzekł jak na wstępie.