II KK 166/16

Sygn. akt II KK 166/16

POSTANOWIENIE

Dnia 15 czerwca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Ryński

na posiedzeniu bez udziału stron

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 czerwca 2016 r.,

sprawy M. P.

skazanego z art. 264 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 264 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie

z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt II AKa 387/15

zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie

z dnia 3 lipca 2015 r., sygn. akt V KK 122/13,

p o s t a n o w i ł

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.

W przedmiotowym wniosku obrońca skazanego podniósł, że aktualnie prowadzone jest postępowanie wykonawcze w zakresie orzeczonej względem skazanego kary. W związku zaś z możliwością uchylenia orzeczenia Sądu II instancji i zmianą zaskarżonego wyroku, wstrzymanie wykonania wyroku leży w interesie zarówno skazanego, jak i ogólnie wymiaru sprawiedliwości.

Nie przesądzając oczywiście, na tym etapie postępowania, kwestii zasadności zarzutów i argumentacji podniesionej na ich poparcie, zawartych w kasacji obrońcy skazanego należy zauważyć, że sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 9 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia. Przyjmuje się bowiem, że orzeczenie prawomocne jest orzeczeniem prawidłowym i Sąd orzekający w trybie art. 532 § 1 k.p.k. tylko wtedy powinien wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, gdy charakteryzuje się ono - przy pobieżnej nawet lekturze - takimi wadami, że uwzględnienie skargi kasacyjnej jawi się jako wielce prawdopodobne (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2004 r., V KK 165/04, R-OSNKW 2004, poz. 1246). Instytucja procesowa wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma bowiem charakter wyjątkowy, a więc musi być ono uzasadnione szczególnymi okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji, spowodowałoby dla skazanego skutki wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne. Jakkolwiek przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie przewiduje żadnych warunków, od których uzależnia wstrzymanie wykonania orzeczenia, to jednakże nie ulega wątpliwości, że za jego wstrzymaniem mogą przemawiać okoliczności jedynie wyjątkowe. Skoro bowiem kasację wnosi się od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc od wyroku objętego domniemaniem trafności ustaleń przyjętych za jego podstawę, to treść zarzutów kasacyjnych tylko wyjątkowo może prowadzić do wstrzymania wykonania orzeczenia, a mianowicie wtedy, gdy ich ranga i prawdopodobieństwo zasadności są tak wysokie (bliskie oczywistej zasadności), iż podważają racje nakazujące respektować wspomniane domniemanie trafności dokonanych w sprawie ustaleń (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2004 r., V KK 332/04, R-OSNKW 2004, poz. 2347).

Przenosząc te uwagi na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że obrońca skazanego nie podniósł argumentów, które wskazywałyby na zasadność zastosowania szczególnej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania orzeczenia. Jeśli się natomiast weźmie pod uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy, rodzaj przypisanych skazanemu przestępstw, a także zarzuty kasacyjne, które nie jawią się jako oczywiście zasadne, nie sposób uznać, że wykonanie wobec skazanego kary – przed rozpoznaniem kasacji – pozostawałoby w kolizji z zasadą sprawiedliwości.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.