II KK 118/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 15 kwietnia 2026 r.
SSN Jerzy Grubba
w sprawie K.D. i L.D.
skazanych za przestępstwa z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 91§1 k.k. i inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2026 r.
wniosku obrońcy skazanych
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie z
dnia 19 grudnia 2022r., sygn. akt III K 1201/18, utrzymanego w mocy wyrokiem
Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 17 sierpnia 2023r., sygn. akt V Ka 563/23
na podstawie art. 532§1 i §3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku
UZASADNIENIE
Wniosek obrońcy skazanych nie zasługiwał na uwzględnienie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie,
że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe
jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że
wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie
nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten powinien zawierać dodatkową
II KK 118/26
2
argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności
podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie
jej wykonania.
Uzasadniając wniosek sporządzony w niniejszej sprawie obrońca wskazał,
że niewstrzymanie wykonania orzeczenia, z uwagi na orzeczenie wobec K.D. i L.D.
obowiązku naprawienia szkody co do pięciu pokrzywdzonych, w sytuacji, gdy sam
Sąd Odwoławczy potwierdził zasadność zarzutów apelacji sformułowanych w tym
zakresie, co jednak nie znalazło odzwierciedlenia w jego orzeczeniu, umożliwi
prowadzenie podwójnej egzekucji przez tych wierzycieli i realny brak możliwości
odzyskania przez skazanych środków w przyszłości. Niezależnie od powyższego
obrońca podkreślił okoliczność zasadności zarzutów kasacyjnych oraz podniósł, że
brak wstrzymania wykonania orzeczenia „spowoduje dla skazanych, w przypadku
uchylenia zaskarżonego wyroku i uwzględnienia w dalszym postępowaniu nie
rozpoznanych zarzutów apelacyjnych, konieczność odbycia kary, która potencjalnie
nie powinna być odbyta w całości lub części oraz wypłaty odszkodowań
wynikających z serii obligacji, których emisja nie powinna była być traktowana jako
przestępstwo oszustwa”.
W realiach niniejszej sprawy za uwzględnieniem wniosku przemawiać
mogłaby ranga podniesionego zarzutu, w którym zwrócono uwagę na wystąpienie
w sprawie uchybienia o randze bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439§1
pkt 4 k.p.k. Uchybienie to miało polegać na rozpoznaniu sprawy przez Sąd
Rejonowy w sytuacji, gdy właściwym do jej rozpoznania, w świetle zarzutów z aktu
oskarżenia, był Sąd Okręgowy.
Rzecz jednak w tym, że problematyka ta stanowiła już przedmiot
postępowania odwoławczego, zaś stawiany w tej przestrzeni zarzut nie został
uwzględniony. W rzeczywistości więc zarzut kasacyjny winien przybrać formę nie
tyle wystąpienia w sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej, co, ewentualnie,
nienależytego rozpoznania takiego zarzutu przez Sąd Okręgowy, tj. naruszenia
przez ten Sąd art. 433§2 k.p.k.
Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że przedmiotem
rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w
trybie art. 532§1 k.p.k. wniosku, nie może być kompleksowa merytoryczna ocena
II KK 118/26
3
trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów. Właściwym forum do
czynienia stosownego badania odnośnie do poruszonej przez obrońcę kwestii
wydaje się rozprawa kasacyjna przeprowadzona przez skład sądu właściwy do
dokonania tej czynności.
Fakt zaś, że termin rozprawy został już wyznaczony i ma się ona odbyć
w stosunkowo nieodległym czasie, bo 28 maja 2026r., sprawia, że uwzględnienie
wniosku obrońcy jawi się niecelowym.
Dostrzeżenia jednocześnie wymaga, że pozostałe zarzuty kasacyjne mają
charakter względnych przesłanek odwoławczych. Nie przesądzając kierunku
przyszłego rozstrzygnięcia stwierdzić jedynie należy, że zdecydowanie
przedwczesne byłoby twierdzenie, że w sprawie już obecnie zachodzi wysokie
prawdopodobieństwo uwzględnienia tych zarzutów, tym bardziej, gdy uwzględni się
fakt, że w odpowiedzi na wywiedziony nadzwyczajny środek odwoławczy prokurator
wniósł o uwzględnienie kasacji jedynie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o
obowiązku naprawienia szkody w stosunku do określonych pokrzywdzonych.
I choć wniosek obrońcy bezpośrednio odnosi się również do wstrzymania
orzeczenia w tym zakresie, zauważenia wymaga, że wykonanie wszelkich
rozstrzygnięć sądu o charakterze materialnym (finansowym) nie wiążą się ze
skutkami trwałymi i nieodwracalnymi - w rozumieniu normy z art. 532§1 k.p.k.
Jednocześnie też zaznaczyć warto, że sam fakt złożenia kasacji nie może
obligować Sądu Najwyższego do wstrzymania wykonania kary, bowiem nie można
zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok.
Powyższe powoduje, że tak sformułowany wniosek nie zasługiwał
na uwzględnienie.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.
[WB]
[a.ł]
II KK 118/26
4
