II Ka 219/26

Przewodniczący:

sędzia SO Paweł Mądry

Protokolant:

st. sekr. sąd. Beata Defut-Kołodziejak

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 219/26

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 15 stycznia 2026 r.

w sprawie o sygn. akt II K 653/25

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒uchylenie

☐zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

---------

----------------------

--------------------------------------------------------------

--------------

--------------

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

---------

----------------------

--------------------------------------------------------------

--------------

--------------

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

-----------------

------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

-----------------

------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW I WNIOSKÓW

Lp.

Zarzut

1.

zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mającego wpływ na jego treść, polegającego na błędnym uznaniu, że ilość marihuany, którą posiadał oskarżony D. Ł. nie wystarcza do jednorazowego odurzenia osoby, co doprowadziło do uniewinnienia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, podczas gdy prawidłowa ocena okoliczności sprawy i zgromadzonego w jej toku materiału dowodowego, prowadzi do wniosku, że oskarżony zrealizował znamiona występku z art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- w pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, iż stanowisko Sądu Rejonowego co do tego, że jedynie wówczas działanie sprawcy polegające na posiadaniu środka narkotycznego wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, gdy jego ilość (porcja) pozwala na odurzenie osoby zażywającej narkotyk, zasługuje na aprobatę. Zarówno literatura przedmiotu jak i dotychczasowe orzecznictwo sądowe, w tym Sądu Najwyższego, jest w tym zakresie jednolite i ugruntowane. Nie sposób zatem zgodzić się z tezą apelacji, iż „ posiadanie jakiejkolwiek ilości, w tym także nieznacznej, środków odurzających lub substancji psychotropowych zawsze pozostaje czynem zabronionym pod groźbą kary”. Przy czym, co oczywiste, o powyższym wniosku nie może jednoznacznie przesądzać sama masa czy rodzaj zabezpieczonego środka odurzającego, lecz ocena ta zależy również od szeregu innych czynników m.in. zawartości substancji psychoaktywnej (THC), sposobu użycia czy nawet indywidualnych cech organizmu użytkownika, tj. wiek, stan zdrowia czy też długość zażywania środków odurzających przez daną osobę.

- niemniej jednak powszechnie przyjmuje się, że dawka marihuany pozwalająca na jednorazowe odurzenie się może wynosić nie mniej niż 0,25 g, a nawet wyjątkowo być mniejsza od tej wartości. Dla przykładu w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2008r. w sprawie IV KK 127/08, Lex nr 477887, przywołano dotychczasowe orzecznictwo i podsumowano, że „ przedmiotem karalnego udzielenia marihuany stają się porcje o wielkości 0,5 g, czy nawet 0,25 g (…), a przedmiotem rozstrzygnięć były też wypadki pomocy do zbycia tego środka w ilości 0,22 g”.

- uwzględniając zatem dorobek orzeczniczy w tym zakresie należało uznać, że Sąd Rejonowy błędnie przyjął w przedmiotowej sprawie, że ilość posiadanego przez D. Ł. środka odurzającego nie była wystarczająca do odurzenia jednej osoby. Stwierdzenie to nie znajduje dostatecznego oparcia ani w zgromadzonym materiale dowodowym, ani też w zasadach doświadczenia życiowego. W tym zakresie należało uwzględnić okoliczności ujawnienia przedmiotowego środka, gdyż okoliczności te przemawiają za przyjęciem, że był on przeznaczony do użycia przez oskarżonego w celu wywołania stanu odurzenia. Otóż w toku przeszukania osoby D. Ł. znaleziono w kieszeni jego spodni torebkę foliową z zawartością 0,23 g netto marihuany (czego sam oskarżony nie kwestionował). Niewątpliwie waga ta nie stanowiła ilości śladowej czy nawet pozostałości po marihuanie, lecz działkę handlową, a zatem ilość możliwą do jednorazowego odurzenia się. Warto zauważyć, że taki sposób przechowywania środka odurzającego jest charakterystyczny dla środków narkotycznych przeznaczonych do własnej konsumpcji. Jednocześnie zauważyć należy, że w sprawie nie ustalono innego celu posiadania zabezpieczonej marihuany, a tym bardziej, aby miała ona na celu wywołać wyłącznie skutek medyczny. W tym zakresie brak jest w aktach sprawy dowodów potwierdzających, aby zabezpieczona substancja pochodziła z legalnego źródła czy też była wprost przeznaczona do celów leczniczych. Dodatkowo, jak wynika z protokołu przeszukania osoby oskarżonego, środek odurzający kupił on na własny użytek od nieznanej osoby (k. 82).

- wobec powyższych okoliczności nie zachodziły podstawy do wydania wyroku uniewinniającego oskarżonego w zakresie czynu z pkt II aktu oskarżenia, gdyż zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona strony przedmiotowej i podmiotowej czynu z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

- jednakże na uwzględnienie nie zasługiwał wniosek apelacji prokuratora o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania z uwagi na zakaz wydania wyroku skazującego przez sąd odwoławczy. Otóż w sprawie spełnione zostały przesłanki określone w art. 62a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uzasadniające umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonego. Choć pojęcie „ nieznacznej ilości” narkotyku zawarte w tym przepisie nie jest dość ostre i wywołuje zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie wątpliwości co do tego jaka ilość danego narkotyku mieści się w granicach nieznaczności, a jaka już je przekracza, to z całą pewnością 0,23 g netto marihuany ze względu również na rodzaj środka odurzającego, który mieści się w kategorii tzw. „ miękkich”, stanowi narkotyk o nieznacznej ilości. Dodatkowo, w sprawie nie budzi wątpliwości stwierdzenie, że posiadanie przez oskarżonego rzeczonej substancji miało miejsce na własny użytek. Zatem z uwagi na nieznaczną ilość środka odurzającego i przeznaczenie tego środka na własny użytek (w konsekwencji z uwagi na znikomą społeczną szkodliwość czynu) zachodziły podstawy do umorzenia postępowania w tym zakresie na podstawie art. 62a ww. ustawy.

Wniosek

wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie dotyczącym uniewinnienia oskarżonego D. Ł. od czynu zarzucanego w pkt II aktu oskarżenia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

bezzasadność zarzutu apelacyjnego warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosku apelacji

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach zmiany

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

----------------------------------------------------------------------------------

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☒ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

wskazano w rubryce 3.1

4.1.

----------------------------------------------------------------------------------

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

przepis art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii obligował Sąd Okręgowy do orzeczenia przepadku i zniszczenia środka odurzającego wraz z torebką foliową, szczegółowo opisanego w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr (...) (k. 165)

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

z uwagi na umorzenie postępowania wobec D. Ł. w zakresie czynu z pkt II aktu oskarżenia, Sąd Okręgowy na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 kpk określił, że koszty procesu związane z tymże czynem ponosi Skarb Państwa

7.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok w zakresie czynu z pkt II aktu oskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒uchylenie

☐zmiana