Sąd Najwyższy

II CZ 5/11

postanowienie z dnia 2011-05-06

Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CZ 5/11

Data orzeczenia2011-05-06

Rodzaj orzeczeniapostanowienie

SądSąd Najwyższy

WydziałWydział II

SędziowieKatarzyna Tyczka-Rote, Krzysztof Pietrzykowski (autor uzasadnienia), Wojciech Katner

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 5. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

III CZ 63/11Sąd Najwyższy · postanowienie · 2011-11-25
„Postanowienie to nie podlega więc kontroli instancyjnej na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., co znajduje potwierdzenie w konsekwentnym stanowisku Sądu Najwyższego (por. m.in. postanowienia: z 16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, niepubl., z 3 grudnia 2010 r., I CZ 122/10, niepubl. oraz z 6 maja 2011 r., II CZ 5/11, niepubl.).”
I ACa 434/16Sąd apelacyjny · wyrok · 2016-10-27
„Niedopuszczalne jest zaś przerzucanie na drugą stronę procesu ryzyka związanego z błędną oceną przez powoda przysługującego mu roszczenia i w konsekwencji nierealistyczne określenie jego wysokości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2011 r., sygn. akt II CZ 5/11, opubl.”
I ACa 219/14Sąd apelacyjny · wyrok · 2014-08-08
„Konieczne jest w takim wypadku uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy, w tym również ostatecznego wyniku postępowania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2011 r., III CZ 61/11 i z dnia 6 maja 2011 r., II CZ 5/11).”
I ACa 647/13Sąd apelacyjny · wyrok · 2013-10-08
„Na zasądzenie wysokości kosztów nie ma wpływu też to, czy merytorycznie strona postępowania miała rację, lecz to, w jakiej wysokości określiła swoje żądanie (post. Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2011 r., II CZ 5/11, Lex nr 847126).”
II Ca 311/13Sąd powszechny · wyrok · 2013-06-12
„Sam fakt, że powód co do zasady ma rację nie oznacza konieczności obciążenia pozwanego całością kosztów postępowania, jest to także w dużej mierze zależne od określenia przez powoda żądania co do wysokości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 6 maja 2011 r., II CZ 5/11, LEX nr 847126) i zakresu uwzględnienia jego żądania.”

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 5/11 POSTANOWIENIE Dnia 6 maja 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa "C. Projekt" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko Iwonie K. i Zdzisławowi K. o zapłatę i ochronę praw autorskich, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 maja 2011 r., zażalenia strony powodowej i pozwanych na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 czerwca 2010 r., 1. odrzuca zażalenie powódki w części dotyczącej punktów I. 4 i III. zaskarżonego wyroku, a w pozostałym zakresie oddala zażalenie; 2. odrzuca zażalenie pozwanych. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny w punkcie I. 4. wyroku z dnia 30 czerwca 2010 r. zasądził od powódki na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 3 276 zł tytułem kosztów procesu, w punkcie II nakazał pobrać od powódki na rzecz Skarbu Państwa kwotę 4 607 zł tytułem wydatków, a w punkcie IV zasądził od powódki na rzecz pozwanych kwotę 21 030 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Powódka wniosła zażalenie na rozstrzygnięcia zamieszczone w punktach I. 4., III i IV wyroku, a pozwani wnieśli zażalenie na rozstrzygnięcie zamieszczone w punkcie I. 4. wyroku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W niniejszej sprawie, dotyczącej naruszenia praw autorskich do projektu architektonicznego, powódka domagała się zapłaty 300 000 zł. Sąd I instancji uwzględnił powództwo w całości i zasądził koszty postępowania. Sąd II instancji uwzględnił w części apelację pozwanych. Ocenił, że powódka wygrała w ok. 9% wartości podnoszonego roszczenia, natomiast przegrała w ok. 91%. Zgodnie z art. 100 k.p.c. w takim też stosunku rozdzielił koszty postępowania. Według art. 3941 § 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przysługuje jedynie co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2010 r., V CZ 219/10, z dnia 16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10, z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10, z dnia 27 października 2010 r., V CZ 69/10 i z dnia 3 grudnia 2010 r., I CZ 122/10). Sąd Najwyższy bada zatem jedynie rozstrzygnięcie o kosztach za postępowanie odwoławcze (pkt IV sentencji wyroku). Powódka poniosła koszty w wysokości 5 670, a pozwani koszty w wysokości 23 670 zł. Zgodnie z przyjętą przez Sąd Apelacyjny regułą procentowego rozkładu kosztów, powódka powinna mieć zrekompensowane 9% poniesionych kosztów, a więc 510 zł, zaś pozwani – 91%, a więc 21 540 zł. Rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego nie budzi zatem zastrzeżeń. Zażalenie powódki dotyczy trzech punktów wyroku Sądu Apelacyjnego. Po pierwsze, powódka żąda zmiany orzeczenia o kosztach postępowania 3 w pierwszej instancji. W tym zakresie zażalenie podlega odrzuceniu. Po drugie, powódka domaga się zwrotu wydatków (w związku z opinią biegłego) oraz zasądzenia kosztów za postępowanie w drugiej instancji. W tym zakresie zażalenie podlega oddaleniu jako bezzasadne. Wskazane przez powódkę argumenty w znacznej mierze odnoszą się do orzeczenia o kosztach przez sąd pierwszej instancji, a w tym zakresie, co zaznaczano, zażalenie podlega odrzuceniu. Poza tym powołany przez powódkę art. 102 k.p.c. dotyczy przypadków szczególnie uzasadnionych, do których nie należy sytuacja, gdy powódka ma trudności z oszacowaniem wysokości szkody i zmienia wysokość dochodzonego roszczenia (początkowo żądała zasądzenia 100 000 zł), przez co w znacznym procencie przegrywa sprawę. Na tle stanu faktycznego brak jest więc podstaw do odstąpienia od zasady proporcjonalnego rozdzielenia kosztów postępowania. Ponadto, odmiennie niż twierdzi powódka, na zasądzenie wysokości kosztów nie ma wpływu to, czy merytorycznie miała ona rację, lecz to, w jakiej wysokości określiła swoje żądanie. Zażalenie pozwanych dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach postępowania za pierwszą instancję (pkt I. 4 wyroku), podlega zatem odrzuceniu. Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 39814 oraz art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 , art. 397 § 2, art. 373 i art. 370 k.p.c.). jz

Orzeczenia powołane w tym orzeczeniu

Liczba powołanych orzeczeń: 6. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze, z fragmentem uzasadnienia.

I CZ 122/10Sąd Najwyższy · postanowienie · 2010-12-03
„V CZ 219/10, z dnia 16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10, z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10, z dnia 27 października 2010 r., V CZ 69/10 i z dnia 3 grudnia 2010 r., I CZ 122/10).”
V CZ 69/10Sąd Najwyższy · postanowienie · 2010-10-27
„Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2010 r., V CZ 219/10, z dnia 16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10, z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10, z dnia 27 października 2010 r., V CZ 69/10 i z dnia 3 grudnia 2010 r., I CZ 122/10).”
IV CZ 60/10Sąd Najwyższy · postanowienie · 2010-09-24
„… pierwszej instancji (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2010 r., V CZ 219/10, z dnia 16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10, z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10, z dnia 27 października 2010 r., V CZ 69/10 i z dnia 3 grudnia 2010 r., I CZ 122/10).”
II CZ 7/10Sąd Najwyższy · postanowienie · 2010-06-23
„… były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2010 r., V CZ 219/10, z dnia 16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10, z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10, z dnia 27 października 2010 r., V CZ 69/10 i z dnia 3 grudnia 2010 r., I CZ 122/10).”
I CZ 30/10Sąd Najwyższy · postanowienie · 2010-06-16
„… jedynie co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2010 r., V CZ 219/10, z dnia 16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10, z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10, z dnia 27 października 2010 r., V CZ 69/10 i z dnia 3 grudnia 2010 r., I CZ 122/10).”
V CZ 219/10Sąd Najwyższy · postanowienie · 2010-04-21
„… o kosztach postępowania przysługuje jedynie co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2010 r., V CZ 219/10, z dnia 16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10, z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10, z dnia 27 października 2010 r., V CZ 69/10 i z dnia 3 grudnia 2010 r., I CZ …”