Sąd Najwyższy

II CZ 139/12

postanowienie z dnia 2012-12-07

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CZ 139/12
Data orzeczenia2012-12-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieBarbara Myszka (przewodniczący), Józef Frąckowiak (autor uzasadnienia), Marta Romańska

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 1. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • V CZ 53/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-09-29
    „… 130 § 5, 397 § 2, 391 § 2 k.p.c. - por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 4 kwietnia 2012 r., I CZ 37/12, niepubl.; z dnia 6 czerwca 2012 r., IV CZ 18/12, niepubl.; z dnia 7 grudnia 2012 r., II CZ 139/12, niepubl.; z dnia 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12, niepubl.; z dnia 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13, niepubl.; z dnia 6 marca 2015 r., III CZ 9/15, niepubl.; z dnia 13 maja 2015 r., III CZ 21/15, niepubl.).”

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 139/12 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Marta Romańska w sprawie ze skargi A. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 6 marca 2009 r., wydanego w sprawie z wniosku Banku B. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. przeciwko A. S. o nadanie klauzuli wykonalności wskutek przejścia uprawnienia na inny podmiot, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2012 r., zażalenia skarżącego - pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 23 marca 2012 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił skargę A. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 4243 § 3 k.p.c., stwierdzając, że skarga została wniesiona osobiście przez skarżącego, który nie spełniał warunków zwolnienia z przymusu wniesienia takiej skargi przez profesjonalnego pełnomocnika wynikającego z art. 871 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie skarżący, twierdząc, że art. 4246 § 3 k.p.c. w związku z art. 4245 k.p.c. lub art. 871 § 2 i 3 k.p.c. nie uzasadniają obowiązku sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 871 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo strony przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Wnoszący zażalenie A. S., nie spełnia warunków określonych w art. 871 § 2 i 3 k.p.c., wobec czego jego zażalenie podlega odrzuceniu (art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 3986 § 2 k.p.c.). Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.

Zapytaj AI o to orzeczenie