II CZ 103/05

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2005-11-23

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy potwierdził, że samo powołanie się na chorobę strony nie wystarcza do przywrócenia terminu, jeśli po ustaniu przeszkody nadal można było uiścić wpis. Orzeczenie pokazuje, że przy ocenie winy w uchybieniu terminu liczą się konkretne okoliczności i możliwość działania w pozostałym czasie. To ważny precedens dla spraw o odrzucenie apelacji z powodu nieopłacenia pisma.

Dane orzeczenia

SygnaturaII CZ 103/05
Data orzeczenia2005-11-23
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieBronisław Czech, Irena Gromska-Szuster (autor uzasadnienia), Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 103/05 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Bronisław Czech SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) w sprawie z powództwa A. B. i T. B. przeciwko J. P. o odwołanie darowizny, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 listopada 2005 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 23 maja 2005 r., sygn. akt I ACa (…)/04, I ACz (…)/05, oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 maja 2005 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powodów od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 11 marca 2004 r. oddalającego powództwo A. i T. małżonków B. przeciwko J. P. o odwołanie darowizny. Sąd drugiej instancji dokonując oceny zasadności postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 19 października 2004 r. przywracającego powodom termin do uiszczenia wpisu od apelacji uznał, że nie zachodziły podstawy z art. 168 § 1 k.p.c. do przywrócenia terminu, bowiem jego uchybienie nie nastąpiło bez winy powodów. Sąd Apelacyjny wskazał, że pełnomocnik powodów w dniu 7 lipca 2004 r. otrzymał odpis prawomocnego postanowienia Sądu o zwolnieniu powodów od wpisu od apelacji jedynie ponad kwotę 800 zł. a w dniu 26 lipca 2004 r. otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu od apelacji w kwocie 800 zł. Powodowie zatem już od 7 lipca 2004 r. wiedzieli o konieczności uiszczenia wpisu w wysokości 800 zł. a od 26 lipca 2004 r. wiedzieli, że 2 powinni go uiścić w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji. Nie usprawiedliwia, w ocenie Sądu drugiej instancji, wpłacenia wpisu po terminie (w dniu 18 sierpnia 2004 r.), podawana jako podstawa wniosku o przywrócenie terminu, choroba powódki i jej pobyt w szpitalu w okresie od 21 lipca do 28 lipca 2004 r. Sąd Apelacyjny stwierdził, że powódka powróciła ze szpitala dwa dni po otrzymaniu przez pełnomocnika powodów wezwania do uiszczenia wpisu a zatem powodowie mieli jeszcze pięć dni na wniesienie wpisu od apelacji i nie podali żadnych okoliczności, które w tym czasie (od 29 lipca do 2 sierpnia 2004 r.) uniemożliwiały im zapłacenie opłaty sądowej, z koniecznością wniesienia której powinni byli liczyć się co najmniej od dnia 7 lipca 2004 r. Sąd drugiej instancji podkreślił ponadto, że powód w ogóle nie uprawdopodobnił okoliczności, które usprawiedliwiałyby jego uchybienie terminu do uiszczenia wpisu, bowiem za taką okoliczność nie można uznać podawanego przez niego jako usprawiedliwienie faktu, że w ich rodzinie to powódka decyduje o potrzebie ponoszenia wydatków i ona dysponuje pieniędzmi. Z tych przyczyn Sąd Apelacyjny na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych odrzucił apelację powodów. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik powodów wnosząc o jego uchylenie podniósł, że przyczyna uchybienia terminu była niezawiniona przez powódkę, bowiem było nią nie powiadomienie jej przez powoda o konieczności uiszczenia wpisu, co wynikało z jego obawy o zdrowie żony po przebytym zabiegu operacyjnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Powodowie odwołujący darowiznę nieruchomości objętej ich wspólnością ustawową, byli zobowiązani do uiszczenia jednego wpisu od apelacji w taki sposób, że wniesienie go przez któregokolwiek z nich czyniłoby zadość obowiązkowi wskazanemu w art. 16 § 1 u.k.s.c. Z tych względów obowiązek uiszczenia wpisu spoczywał na każdym z nich a zatem okoliczności usprawiedliwiające uchybienie terminu do uiszczenia wpisu powinny odnosić się do każdego z nich. Na stronie zobowiązanej do dokonania czynności procesowej ciąży obowiązek zachowania należytej staranności, której miernikiem jest obiektywnie oceniana staranność, jakiej można wymagać od strony właściwie dbającej o swoje interesy procesowe. Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie (art. 168 § 1 k.p.c.). Słusznie Sąd Apelacyjny stwierdził, że uchybienie terminu w uiszczeniu wpisu od 3 apelacji nastąpiło w rozpoznawanej sprawie w wyniku naruszenia przez powodów miernika obiektywnej staranności. Powód nie podał żadnych okoliczności usprawiedliwiających nie uiszczenie przez niego wpisu w terminie, a jak wskazano wyżej obowiązek ten spoczywał na nim w takim samym stopniu, jak na powódce. Powodowie wiedząc o obowiązku uiszczenia wpisu od apelacji powinni tak zorganizować swoje stosunki majątkowe, by powód nawet w czasie nieobecności powódki, miał możliwość wykonania tego obowiązku. Nie jest okolicznością niezawinioną zaniechanie dokonania tej czynności procesowej dlatego, że w związku małżeńskim powodów to powódka decydowała o regulowaniu wydatków ani to, że powód nie powiedział żonie o wezwaniu sądowym, w trosce o jej zdrowie, tym bardziej, że nie zostało wykazane, by wiadomość ta mogła stanowić dla niej jakiekolwiek zagrożenie. Słusznie Sąd Apelacyjny stwierdził, że choroba i pobyt w szpitalu powódki nie stanowiły przyczyny usprawiedliwiającej opóźnienie w uiszczeniu wpisu, skoro powodowie mieli pięć dni po powrocie powódki ze szpitala na dokonanie tej czynności. Stwierdzić zatem należy, że nie wykazali oni, że nie uiścili w terminie wpisu od apelacji bez swej winy, co nie pozwalało na uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Sąd Apelacyjny miał więc podstawy do wydania zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu apelacji a zażalenie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)