II CSKP 561/24

II CSKP 561/24 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Tomasz Szanciło 1 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym 1 grudnia 2025 r. w Warszawie na skutek skargi kasacyjnej P. spółki akcyjnej w K. od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z 2 marca 2023 r., IV Ca 1553/22, w sprawie z wniosku P. spółki akcyjnej w K. z udziałem C.M., Z.M. i Skarbu Państwa - Prezydenta miasta stołecznego Warszawy o stwierdzenie zasiedzenia służebności, 1. uchyla postanowienie Sądu Najwyższego z 13 lutego 2025 r.; 2. umarza postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIE Wnioskodawca P. S.A. w K. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 2 marca 2023 r. Pismem procesowym z 24 października 2025 r. wnioskodawca cofnął skargę kasacyjną. Odpis pisma został doręczony uczestnikom, którzy nie wnieśli odpowiedzi na nie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: II CSKP 561/24 2 Cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, przy czym tej czynności procesowej może dokonać również sama strona, pozbawiona – co do zasady – w postępowaniu kasacyjnym zdolności postulacyjnej – art. 39821 k.p.c. (zob. postanowienia SN: z 9 października 2013 r., V CSK 444/12; z 4 lipca 2014 r., II CZ 24/14; z 12 września 2024 r., I CSK 1975/24). Ta czynność procesowa, zgodnie z zasadą dyspozycyjności, wiąże sąd i nie podlega jego następczej kontroli. W wypadku cofnięcia skargi przed przedstawieniem akt Sądowi Najwyższemu funkcjonalnie właściwy dla podejmowania dalszych czynności jest sąd odwoławczy. Ponieważ akta sprawy zostały już przedstawione Sądowi Najwyższemu, kompetencję w tym przedmiocie przejął ten Sąd. Cofnięcie skargi kasacyjnej jest ujemną przesłanką procesową, uzasadniającą umorzenie postępowania kasacyjnego. W związku z tym uchyleniu podlegało postanowienie Sądu Najwyższego z 13 lutego 2025 r. w przedmiocie przedstawienia powiększonemu składowi tego Sądu zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości i na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. [P.L.] [a.ł]