Sąd Najwyższy

II CSKP 1785/22

postanowienie SN z dnia 2024-07-30

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSKP 1785/22
Data orzeczenia2024-07-30
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Tomasz Szanciło, SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk, SSN Piotr Telusiewicz, SSN Tomasz Szanciło (przewodniczący), SSN Piotr Telusiewicz (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

II CSKP 1785/22

POSTANOWIENIE

30 lipca 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Tomasz Szanciło (przewodniczący)
‎
SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk
‎
SSN Piotr Telusiewicz (sprawozdawca)

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 30 lipca 2024 r. w Warszawie
‎
skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
‎
z 7 maja 2021 r., I ACa 590/20,
‎
w sprawie z powództwa R. K. i I. K.
‎
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
‎
o ustalenie, ewentualnie o zapłatę,

I. umarza postępowanie kasacyjne;

II. zasądza od Banku spółki akcyjnej w W. na rzecz I. K. kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;

III. przekazuje wniosek pozwanego o zwrot uiszczonej opłaty sądowej od skargi kasacyjnej do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie.

Agnieszka Jurkowska-Chocyk Tomasz Szanciło Piotr Telusiewicz

UZASADNIENIE

Powodowie I. K. i R. K. wytoczyli przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. powództwo o stwierdzenie nieważności łączącej strony umowy o kredyt hipoteczny z 9 lipca 2008 r. albo
‎
o zapłatę kwoty 31 063,77 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania.

Wyrokiem z 14 lipca 2020 r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim ustalił, że ww. umowa jest nieważna i zasądził od pozwanego na rzecz powodów solidarnie zwrot kosztów procesu.

Wyrokiem z 7 maja 2021 r., Sąd Apelacyjny w Szczecinie oddalił apelację pozwanego i orzekł o kosztach procesu.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiódł pozwany, zaskarżając ten wyrok w całości. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w całości do ponownego rozpoznania, z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia
‎
o kosztach postępowania kasacyjnego.

W odpowiedzi na skargę powodowie wnieśli o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, według norm przepisanych.

Pismem z 3 lipca 2024 r. pozwany cofnął w całości skargę kasacyjną i wniósł o zwrot na swoją rzecz uiszczonej opłaty sądowej od skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według art. 39821 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów
‎
o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji, z tym że skargę kasacyjną cofnąć może również sama strona, a termin na sporządzenie uzasadnienia orzeczenia przez Sąd Najwyższy wynosi miesiąc.

Odpowiednie zastosowanie znajduje między innymi art. 391 § 2 zd. 1 k.p.c., zgodnie z którym w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. W odniesieniu do postępowania kasacyjnego oznacza to, że w wypadku cofnięcia skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy umarza postępowanie kasacyjne, orzekając
‎
o kosztach tego postępowania.

W rozpoznawanej sprawie skarżący cofnął skargę kasacyjną.
‎
W orzecznictwie przyjmuje się, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową, która nie podlega kontroli sądu (tak m.in. postanowienia SN: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97; z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16;
‎
z 6 października 2023 r., I CSK 675/23; z 3 lipca 2020 r., I CSK 178/20).

Wobec powyższego, na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 398²¹ k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w punkcie I sentencji.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 § 2 w zw. z art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 98 § 3 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 6,
‎
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie – biorąc pod uwagę, że adwokat A. S., zastępująca w postępowaniu kasacyjnym oboje powodów, złożyła wniosek o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów postępowania wyłącznie na rzecz powódki.

Co do wniosku pozwanego o zwrot uiszczonej opłaty od skargi kasacyjnej orzeczono, biorąc pod uwagę art. 80a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie z którym zwrotu opłaty sądowej dokonuje sąd drugiej instancji – jeżeli opłatę pobrał.

Agnieszka Jurkowska-Chocyk Tomasz Szanciło Piotr Telusiewicz

[SOP]

[ał]

Zapytaj AI o to orzeczenie