II CSK 856/16

Sygn. akt II CSK 856/16

POSTANOWIENIE

Dnia 9 czerwca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa M. Ł., B. Ł., D.

Ł. i M. Ł.
‎przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń (…) Spółce Akcyjnej

z siedzibą w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 czerwca 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt I Ca (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki M. Ł. kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Według art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Strona pozwana zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Okręgowego z dnia 19 maja 2016 r. naruszenie art. 362 i art. 448 w związku z art. 24 k.c. oraz naruszenie art. 385 i 328 § 2 w związku z art. 378 § 1 i art. 391 § 1 k.p.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, dotyczącego możliwości uwzględnienia w sprawie o zapłatę zadośćuczynienia pieniężnego za naruszenie dóbr osobistych przyczynienia się zarówno bezpośrednio poszkodowanego, jak i pośrednio poszkodowanego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Zagadnienie wskazane przez stronę pozwaną nie ma takich cech. W orzecznictwie przyjmuje się, że na ocenę stopnia  przyczynienia się małoletniego do wypadku nie wpływa nawet zawinione zachowanie rodziców (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2008  r., I CSK 139/08). W tym kontekście broniona przez stronę pozwaną koncepcja  połączenia w okolicznościach sprawy przyczynienia się matki (powódki)  i  dziecka do śmiertelnego wypadku (w którym dziecko poniosło śmierć) i   ograniczenia na podstawie art. 362 k.c. odszkodowania o połączone przyczynienie się ich obojga do tego wypadku, jawi się jako oczywiście bezzasadna.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony pozwanej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 398²¹ k.p.c. oraz § 2 pkt  5 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015.1804) w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2016.1667).

jw