Sygn. akt II CSK 473/14
POSTANOWIENIE
Dnia 5 marca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z wniosku D. D., A. W. i A. W.
przy uczestnictwie P. P. i M. S.
o ustanowienie służebności drogi koniecznej,
na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania P. P.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.
z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt III Ca […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia.
Chociaż skarżący uczestnik powołał się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c., to nie przedstawił argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności" sformułowanych zagadnień, ani o tym, że jego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Nie stanowi o wystąpieniu istotnego zagadnienia prawnego przedstawienie na s. 7-9 skargi obszernego pytania o znaczenie prawne ugody dla rozstrzygnięcia o przebiegu drogi koniecznej, zakończonego polemiką z oceną Sądu Okręgowego zaprezentowaną na s. 8 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.
O oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie świadczy również odwoływanie się na s. 4-7 do zarzutów sformułowanych w ramach podstaw kasacyjnych oraz prezentowanie odmiennej oceny ustalonego stanu faktycznego.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie mają charakteru uniwersalnego.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.