Sąd Najwyższy

II CSK 467/14

postanowienie SN z dnia 2015-03-05

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSK 467/14
Data orzeczenia2015-03-05
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Zbigniew Kwaśniewski, SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący), SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CSK 467/14

POSTANOWIENIE

Dnia 5 marca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z wniosku Z. O. i A. O.
‎
przy uczestnictwie P. […]

Spółki Akcyjnej w K.
‎
o ustanowienie służebności przesyłu,
‎
na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w P.
‎
z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt IV Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej uczestnika nie zostało w sposób przekonywający uzasadnione wystąpienie przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący na s. 6 - 7 nie przedstawił jednoznacznych argumentów prawnych mających przekonać, że wskazane kwestie wykładni art. 308 i 309 k.p.c., będące już przedmiotem wcześniejszych wypowiedzi Sądu Najwyższego, mogą być uznane za zagadnienia „istotne” w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. (v. wyroki SN: z dnia 25 kwietnia 2002 r., I CKN 1572/99 i z dnia 14 lutego 2007 r., II CSK 401/06).

Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), na s. 4 - 6, poprzestające na odwołaniu się do wcześniej wymienionych zarzutów z podstaw kasacyjnych i niezawierające argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.

Za równoznaczne z oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej nie można uznać powielania zarzutu naruszenia art. 378 § 1 k.p.c., zgłoszonego w ramach podstawy kasacyjnej. Argumenty mające wskazywać na wadliwość zaskarżonego orzeczenia również nie są tożsame z wykazaniem, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

Zapytaj AI o to orzeczenie