Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-02-28
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt II CSK 439/13
POSTANOWIENIE
Dnia 28 lutego 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z wniosku J. W.
przy uczestnictwie W. M.-D. i S. P. M.
o zniesienie współwłasności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej
uczestniczki postępowania W. M.-D.
od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt II Ca […],
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) przyznaje adwokat M. K. z Kancelarii Adwokackiej w K. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej uczestniczce postępowania w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej nie została w sposób przekonywający uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że istotnym zagadnieniem prawnym jest wyznaczenie granicy między respektowaniem prawa do zniesienia współwłasności a prawem do posiadania miejsca zamieszkania (s. 2 i 8 skargi kasacyjnej).
Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na powołaniu się na naruszenie prawa uczestników postępowania do posiadania miejsca zamieszkania i naruszenia w ten sposób art. 5 k.c. i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.
Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 8 pkt 6 w zw. z § 6 pkt 7, § 13 ust. 4 pkt 2 i §§ 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013, poz. 461).
aw
db
