Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2017-12-15
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt II CSK 434/17
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z powództwa […] F. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
z siedzibą w Ś.
przeciwko M. F. M.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2017 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy zachodzi nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią więc obligatoryjny i nieodzowny element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego. Badanie ich na podstawie i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej, uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (s. 2-4 skargi) doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji, że w sprawie nie wystąpiła wskazana przez pozwanego przesłanka wymieniona w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
W przedmiocie wykładni art. 299 k.s.h. w zw. z art. 4421 k.c. i art. 120 § 1 k.c. skarżący sformułował dwa pytania, bez wskazania, choćby przykładowo, judykatów mających być dowodem na istnienie poważnych wątpliwości lub rozbieżności interpretacyjnych w orzecznictwie sądów. Nie wykazał więc wystąpienia przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Wobec powyższego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz na podstawie § 2 pkt 6 w i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015, poz. 1800), w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. 2016, poz. 1668).
aw
jw
