II CSK 379/17

Sygn. akt II CSK 379/17

POSTANOWIENIE

Dnia 1 grudnia 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa U. Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością z siedzibą w W.
‎przeciwko M.R. prowadzącemu działalność

gospodarczą pod nazwą M. z siedzibą w Ł.
‎o zapłatę z tytułu nieuczciwej konkurencji ,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt I ACa (…),

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: w  sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 k.p.c.).

W sprawie nie występuje żadna z wymienionych przesłanek pozwalająca na przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, mimo że skarżący wskazał na występowanie istotnego zagadnienia prawnego i potrzebę wykładni przepisów (art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.).

Uwzględniając szczególny charakter skargi kasacyjnej, która nie otwiera stronie kolejnej instancji dla rozstrzygnięcia sprawy, ale jest determinowana pozycją  ustrojową Sądu Najwyższego, Sąd Najwyższy przyjmuje sprawę do  rozpoznania z uwagi na takie zagadnienie prawne, które nie tylko rzeczywiście w sprawie występuje, ale które ma znaczenie dla rozwoju prawa lub  ma znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw (por. postanowienie Sądu  Najwyższego z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04). Stąd też powołanie  się   przez  skarżącego na istnienie takiego zagadnienia wymaga przede wszystkim  jego  sformułowania, a ponadto przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych i  istotności zagadnienia z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało. Skarżący powinien wykazać, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia będzie miało ważne znaczenie dla praktyki sądowej oraz dla rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z dnia 22 listopada 2007 r„ I CSK 326/07, nie publ. oraz z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OCNP 2006, nr 15 - 16, poz. 243). Jest też niewątpliwe, że rozstrzygnięcie przedstawionego zagadnienia musi mieć wpływ na wynik sprawy, przy czym z pola widzenia nie można tracić, że Sąd Najwyższy związany jest ustaleniami faktycznymi i dokonana przez sąd ocena dowodów (art. 398¹³ § 2 k.p.c.). Zagadnienia, które przedstawił skarżący nie spełniają tych wymogów.

Co do potrzeby wykładni art. 15 ust.1 pkt 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, w zakresie ciężaru dowodu przy wykazywaniu istnienia przesłanki „utrudniania dostępu do rynku”, to jakkolwiek pewne rozbieżności w tym zakresie w orzecznictwie występowały, jednak biorąc pod uwagę powołany przez skarżącego wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2016 r. I CSK 651/15 przyjąć należy, że rozbieżności te zostały przełamane i nie ma potrzeby uzyskiwania kolejnej wypowiedzi Sądu Najwyższego w tym zakresie.

Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra   Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz.1800, ze zmianą wynikającą z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz.U. z 2016 r., poz. 1668).

jw