II CSK 358/16

Sygn. akt II CSK 358/16

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa S. Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością w C. w upadłości likwidacyjnej, obecnie

Syndyk Masy Upadłości S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w C.
‎przeciwko [x] Bankowi Spółdzielczemu w P.
‎o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 7200zł (siedem tysięcy dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym -ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o stotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 398⁹ § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia.

Chociaż skarżący powołał się na przesłankę określoną w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c., to nie przedstawił argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o wykazaniu  wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego, której to przesłanki nie  można utożsamiać z potrzebą dokonania wykładni przepisów przez Sąd Najwyższy.

Zawarty na s. 4 skargi wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest w istocie pytaniem o wykładnię art. 17 § 2 k.s.h. w zw. z art. 2 k.s.h. i art. 61 § 1 k.c., a nie prezentacją istotnego zagadnienia prawnego. Tymczasem są to dwie odrębne przesłanki ustawowe przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania o czym świadczy brzmienie art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (s. 13-15) w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione na s. 9-10 w ramach uzasadnienia zarzutu określonego w pkt 2 pierwszej podstawy kasacyjnej. Trzeba przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie mają charakteru uniwersalnego.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.  98  § 1  i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości   z  dnia 22   października 2015 r. (Dz.U. 2015 r., poz. 1804), znajdującego zastosowanie z mocy § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. 2016 r., poz. 1667).

jw