Sąd Najwyższy

II CSK 331/13

postanowienie SN z dnia 2014-01-09

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSK 331/13
Data orzeczenia2014-01-09
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Henryk Pietrzkowski, SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący), SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CSK 331/13

POSTANOWIENIE

Dnia 9 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa J. P. i C. P.
‎
przeciwko P. P.
‎
o zobowiązanie ,
‎
na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powodów

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwotę 1817 (jeden tysiąc osiemset siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do  rozpoznania.

Pełnomocnik powodów J. P. i C. P. w skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 24 stycznia 2013 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że powołana przesłanka została wykazana.

Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 1 uznaje się zagadnienie nowe i dotychczas niewyjaśnione w orzecznictwie, a rzeczą skarżącego jest w takim wypadku dokładnie przedstawić to zagadnienie przez jego odpowiednie sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, a także wskazać argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych i wykazać, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia przez Sąd Najwyższy będzie miało istotne znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia sprawy, lecz także dla rozwoju praktyki sądowej (zob. m. in. postanowienia SN z dnia 10  maja 2001 r. II CZ 35/01, OSNC z 2002 r., nr 1, poz. 11 i z dnia 7 czerwca 2005  r. V CSK 3/05 nie publ.). Zagadnienie przedstawione przez skarżących tych wymagań nie spełnia.

W skardze kasacyjnej ograniczono się do stwierdzenia, że Sąd II instancji dopuścił się błędu subsumpcji, ponieważ uznał, że ustalone w sprawie okoliczności nie wyczerpują pojęcia „rażącej niewdzięczności” w rozumieniu art. 898 § 1 k.c., która uzasadniałaby odwołanie darowizny dokonanej przez powodów na rzecz pozwanego. Należy podzielić pogląd, że istotne zagadnienie prawne powinno dotyczyć kwestii natury prawnej pozostającej w związku z rozstrzygnięciem sprawy, nie zaś ustaleń związanych z podstawą faktyczną rozstrzygnięcia, a ponadto musi być sformułowane abstrakcyjnie w tym sensie, że nie może chodzić w nim o sposób rozstrzygnięcia sprawy (por. uzasadnienie do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04, nie publ.). Innymi słowy zagadnienie to powinno wiązać się z problemem o charakterze interpretacyjnym, a nie subsumcyjnym.

Z tego względu należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Na wniosek pozwanego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.

aw

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie