II CSK 329/13

Sygn. akt II CSK 329/13

POSTANOWIENIE

Dnia 9 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z wniosku Przedsiębiorstwa […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł.
‎przy uczestnictwie T. Z. i P. Z.
‎o stwierdzenie zasiedzenia służebności,
‎na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.
‎z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt III Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników postępowania kwotę 137 (sto trzydzieści siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w  art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i  uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełnomocnik wnioskodawcy Przedsiębiorstwa […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 29 stycznia 2013 r. wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparł na przesłankach wskazanych w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że powołane przesłanki zostały wykazane.

Za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu przepisu art. 398⁹ § 1 pkt 1 uznaje się zagadnienie nowe i dotychczas niewyjaśnione w orzecznictwie. Z kolei potrzeba wykładni przepisów prawnych występuje, jeżeli co do konkretnego przepisu prawnego brak jednolitej lub utrwalonej judykatury. W postanowieniu z dnia 6 lipca 2011 r. (I CSK 157/11, Biuletyn SN 2001, nr 11, s. 12) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że dla nabycia przez zasiedzenie służebności przesyłu nie jest niezbędne, by widoczne elementy trwałego urządzenia, będącego przedmiotem korzystania przez przedsiębiorcę przesyłowego, znajdowały się na nieruchomości, którą obciążać ma ta służebność. Pogląd ten został zaakceptowany także w późniejszych orzeczeniach Sądu Najwyższego (por. postanowienia z dnia 28 marca 2012 r., V CSK 181/11, nie publ., z dnia 19 grudnia 2012 r., II CSK 218/12, nie publ., z dnia 16 stycznia 2013 r., II CSK 289/12 nie publ., z dnia 14 lutego 2013 r., II CSK 389/12, nie publ.). Nie można wobec tego twierdzić, że przedstawione w skardze kasacyjnej zagadnienie prawne jest nowe lub nie utrwaliła się co do niego jednolita judykatura. Stanowisko przyjęte w orzecznictwie Sądu Najwyższego miał również na względzie Sąd Okręgowy, jednakże ustalił, że w sprawie nie zostało wykazane, jakie widoczne elementy urządzeń przesyłowych stanowiły wystarczającą podstawę do stwierdzenia przez właściciela nieruchomości występowania stanu ingerencji w  jego prawo własności. Należy wobec tego uznać, że argumentacja przedstawiona przez skarżącą we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej nie odwołuje się do problemów natury interpretacyjnej, lecz w istocie opiera się na zarzucie wadliwej subsumpcji okoliczności faktycznych pod przepis, który został poddany prawidłowej wykładni.

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

Na wniosek uczestników zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i  3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z 13 § 2 k.p.c., art. 391 § 1 k.p.c. i art. 398²¹ k.p.c.

aw

db