II CSK 17/06

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2006-01-27

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ nie zawierała obowiązkowego wniosku o przyjęcie do rozpoznania ani jego należytego uzasadnienia. Orzeczenie pokazuje, że skarga kasacyjna jest środkiem bardzo sformalizowanym i brak któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych prowadzi do jej odrzucenia. To ważny precedens dla pełnomocników sporządzających skargi kasacyjne w sprawach cywilnych.

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSK 17/06
Data orzeczenia2006-01-27
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieJan Górowski (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CSK 17/06 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa E. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Handlowe "O." w L. przeciwko "E. - S" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o zapłatę 288.318,02 zł, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2006 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 16 czerwca 2005 r., odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Są to tzw. elementy konstrukcyjne tego nadzwyczajnego, wysoce sformalizowanego środka zaskarżenia i dlatego niezachowanie któregokolwiek z nich skutkuje jego odrzucenie a limine. Wymagania skargi kasacyjnej, w porównaniu z kasacją, są surowsze albowiem obecnie omawiany środek winien zawierać wyraźnie sformułowany wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Tymczasem pozwana nie zamieściła w skardze wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Także wskazanie, że „obraza art. 65 § 1 i 2 k.c. w związku z art. 392 k.c. poprzez przyjęcie w wyrokowaniu podstawy z art. 519 k.c. co stanowi obrazę prawa materialnego i formalnego i jest przesłanką art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. do zasadności wniesienia skargi kasacyjnej” nie stanowi uzasadnienia przyjęcia jej do rozpoznania. Skarżący nie może się, w celu spełnienia omawianego wymagania, ograniczyć do przytoczenia naruszonych przepisów prawa bez wskazania dlaczego, jego zdaniem, ich obraza spowodowała realizację jednej z przesłanek zawartych w art. 3989 § 1 k.p.c. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi wymaga przedstawienia w tej materii jurydycznego wywodu dającego odpowiedź na pytanie w czym skarżący upatruje się uchybień tak poważnego rodzaju. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie, art. 3986 § 3 k.p.c. jc

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)