II CSK 17/06
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2006-01-27
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ nie zawierała obowiązkowego wniosku o przyjęcie do rozpoznania ani jego należytego uzasadnienia. Orzeczenie pokazuje, że skarga kasacyjna jest środkiem bardzo sformalizowanym i brak któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych prowadzi do jej odrzucenia. To ważny precedens dla pełnomocników sporządzających skargi kasacyjne w sprawach cywilnych.
Dane orzeczenia
SygnaturaII CSK 17/06
Data orzeczenia2006-01-27
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieJan Górowski (autor uzasadnienia)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II CSK 17/06
POSTANOWIENIE
Dnia 27 stycznia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie z powództwa E. L. prowadzącego działalność
gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Handlowe "O."
w L.
przeciwko "E. - S" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
o zapłatę 288.318,02 zł,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 27 stycznia 2006 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 16 czerwca 2005 r.,
odrzuca skargę kasacyjną.
2
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3984
§ 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać:
oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono
zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich
uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego
uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia
z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Są to tzw. elementy
konstrukcyjne tego nadzwyczajnego, wysoce sformalizowanego środka
zaskarżenia i dlatego niezachowanie któregokolwiek z nich skutkuje jego
odrzucenie a limine.
Wymagania skargi kasacyjnej, w porównaniu z kasacją, są surowsze
albowiem obecnie omawiany środek winien zawierać wyraźnie sformułowany
wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie (art.
3984
§ 1 pkt 3 k.p.c.).
Tymczasem pozwana nie zamieściła w skardze wniosku o przyjęcie skargi
do rozpoznania. Także wskazanie, że „obraza art. 65 § 1 i 2 k.c. w związku z art.
392 k.c. poprzez przyjęcie w wyrokowaniu podstawy z art. 519 k.c. co stanowi
obrazę prawa materialnego i formalnego i jest przesłanką art. 3989
§ 1 pkt 4 k.p.c.
do zasadności wniesienia skargi kasacyjnej” nie stanowi uzasadnienia przyjęcia jej
do rozpoznania.
Skarżący nie może się, w celu spełnienia omawianego wymagania,
ograniczyć do przytoczenia naruszonych przepisów prawa bez wskazania
dlaczego, jego zdaniem, ich obraza spowodowała realizację jednej z przesłanek
zawartych w art. 3989
§ 1 k.p.c. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi
wymaga przedstawienia w tej materii jurydycznego wywodu dającego odpowiedź
na pytanie w czym skarżący upatruje się uchybień tak poważnego rodzaju.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie, art.
3986
§ 3 k.p.c.
jc
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Zadośćuczynienie za błąd lekarzy przy diagnostyce raka
XV C 222/12 · 2013-07-23
Zasiedzenie nieruchomości: kto musi obalić samoistne posiadanie?
IX Ca 366/15 · 2015-10-08
Czynsz za piwnice przy lokalu użytkowym – wyrok SR
I C 185/13 · 2015-12-30
Zapłata za dostarczone środki farmaceutyczne – wyrok SR
I C 825/15 · 2015-11-16
Powództwo przeciwegzekucyjne po wygaśnięciu tytułu – wyrok SO
IX Ca 483/15 · 2015-10-01
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)